به نام خدا.

سلام.
اینهمه مردم چرا دنبال خوشبختی و حال خوب هستن؟ چه کار بیهوده و بی ارزشیه این؟
الان تو این دوره زمانه دیگه خوشبختی و صداقت و نجابت و مردانگی و خانومی و درستی و محبت و عشق و حال خوب که مُد نیست، بدجنسی و اخمو و ناراحت بودن و ریاکاری و دروغگویی و نامردی و شهوت رانی و به دنبال بدبختی بودن، مُده.
پس بیاید ببینیم چطور میشه بدبخت بشیم که باکلاس تر و جذاب تر و مُدرن تر و متمدن تر و امروزی تر به نظر بیایم.
خیلی تبریک میگم، الان دیگه به اوج بدبختی رسیدیم بعد از این ۱۱ درجه.
خیلی باکلاس و مدرن و متمدن و امروزی و باحاله نه؟
بابا اونجور منو نگاه نکنید، من فقط وسوسه کردم و گفتم بدبختی خوشگل و باکلاسه، خودتان بودید که قبول کردید، میخواستید قبول نکنید، الانم دیگه نق نزنید چون کسی که آفرینندتان بود و خیلی هم دوستتان داشت، خیلی تلاش کرد از هر راهی شما رو برگردانه، ولی شما گوش ندادید و چرت و پرت های من رو گوش دادید، حالا هم بزارید آخرین وسوسه رو هم انجام بدم. دست من رو بگیرید باهم بریم جهنم اینجا هوا سرده سرما میخورین!
-- بزرگترین بدبخت تمامی ادوار، شیطان، در حال حرف زدن با ما تو اون دنیا.
وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ ۖ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ
و (در روز قیامت) همگی در پیشگاه خداوند حاضر (و آشکار) شوند، پس (در این هنگام) ضعیفان به مستکبران می گویند: «همانا ما پیرو شما بودیم، پس آیا می توانید چیزی از عذاب خدا را از ما دفع کنید؟». (مستکبران) گویند: «اگر خداوند ما را هدایت کرده بود، ما (نیز) شما را هدایت می کردیم. چه بی تابی کنیم و چه صبر نماییم، برای ما یکسان است، (هیچ) گریزگاهی برای ما نیست».
وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ ۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي ۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنفُسَكُم ۖ مَّا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُم بِمُصْرِخِيَّ ۖ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ ۗ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
و چون (داوری و) کار تمام شود، شیطان گوید: «بی گمان خداوند به شما وعده ی حق (و راستین) داد، و من به شما وعده دادم آنگاه خلاف وعده کردم. من بر شما هیچ تسلطی نداشتم جز اینکه دعوتتان کردم، و شما (دعوت) مرا پذیرفتید. پس مرا سرزنش نکنید و (بلکه) خویش را سرزنش کنید. نه من فریادرسِ شما هستم و نه شما فریادرسِ من. همانا من از این که مرا پیش از این شریک (خدا) ساختید، بیزارم!» بی گمان برای ستمکاران عذاب دردناکی است.
-- آیه های ۲۱ و ۲۲ از سوره ابراهیم (ع)
سراسر جمله عالم پر زنانند
زنی چون فاطمه خیر النسا کو
سراسر جمله عالم پر شهیدست
شهیدی چون حسین کربلا کو
سراسر جمله عالم پر امامست
امامی چون علی موسی الرضا کو
سراسر جمله عالم پر ز مردست
ولی مردی چو موسی با عصا کو
سراسر جمله عالم پر حدیثست
حدیثی چون حدیث مصطفا کو
سراسر جمله عالم پر ز عشقست
ولی عشق حقیقی با خدا کو
عبد گناهکار من، چرا ز من جدا شدی
بر درِ غیر رفتی و دور ز آشنا شدی
قرار ما نبود این، مرا رها کنی چنین
دیده ز هم گشا ببین، خود به کجا رها شدی؟
بندۀ بی وفای من، عبدِ گریز پای من
چرا گریختی ز من، چه شد که بیوفا شدی؟
هر چه گناه کردهای، عفو نمودم از کرم
هر چه صدا زدم تو را، باز ز من جدا شدی
حاصل خویش سوختی، وصل مرا فروختی
اسیر نفس گشتی و هواییِ هوی شدی
من همه هستِ خویش را، بهر تو خلق کردهام
تو همه را ندیدی و غرقِ یم خطا شدی
خداست یار و یاورت، چگونه نیست باورت؟
دمی به خود بیا ببین، که غافل از خدا شدی
رشتۀ وصل ما و تو، پاره نمیشود بیا
خدای تو منم چرا بندۀ غیر ما شدی؟
مرا بس است آهِ تو، گذشتم از گناه تو
دست بده به دست من، از چه گریز پا شدی؟
خداست با تو «میثما»، تو نیز باش با خدا
به سوی دوست کُن سفر، در به درِ کجا شدی؟
. . . و قصه ما از همون «درجه اول» شروع شد . . .
یاعلی.