

در این دنیا هیچ چیز ابدی نیست سبزی درختان نمیپاید زردی برگها نیز ... اما کماکان دور، دور خزان است و طبیعت در سیطرهی سومین فصل از سال رو به سردی میگراید
لباسهای گرم از ته کمد، رو میآیند و شوقی نارنجی دلها را گرم میکند.باید اذعان کنم من هم از آن دسته آدمهایی هستم که هر مناسبت کوچکی را در دلم جشن میگیرم، حتی جشن که نه، ضیافتی برپا میکنم...باشکوه!
حالا اول پاییز است و من در استانبول هستم و بعد از روزها مشغله و بیماری حالم خوب است و باران هم میبارد و هوا هم حسابی سرد است و در واقع پاییز در نیکوترین شکل ممکن قدم در اینجا گذاشته و حضورش را پررنگ و قوی اعلام کرده است
دیگر چه جای درنگ میماند برای رفتن و گشتن و گمشدن و پیدا شدن در این شهر افسونگر! مقصد کجاست؟ قلب استانبول و بازار و فضای پرشوروحالش که تا این سمت از شهر را تجربه نکنم انگار میکنم که استانبول نیامدهام؛ مثل اینکه اصفهان رفتهباشی و هنوز نقشجهان را ندیده باشی یا تبریز رفتهباشی و در شاهگلی نگشتهباشی یا شیراز رفتهباشی و حافظیه را زیارت نکردهباشی و ...
از اتوبوس که پیاده میشوم دانههای درشت باران شتک بر زمین میزند آسمان گاهی غرولندی میکند تاقی پیادهرو را میگیرم و با سرعت راه میروم تا خودم را به بازار برسانم وای که چه صفایی دارد این بازار!
بازارهای سنتی را اصولاً دوست دارم هر جا که باشد اما این بازار یکی از سوگلیترین هایم است؛ چرا که در مجاورت دریا و تنگهی بسفر موقعیتی کمنظیر دارد و از هر جا که واردش شوی خودت را در چندقدمی دریا احساس میکنی
قصد خرید ندارم و نمیخواهم ذهنم را درگیر کرده و از لذت گشتوگذار آزاد و رها محروم کنم اما در بخشی از بازار عطری آشنا دعوتم میکند و فرمان مغزم و قدمهایم را به دست میگیرد
مسیر را خوب میدانم و دقایقی بعد خودم را در انتهای صف طویلی در مقابل مغازهی قدیمی قهوهفروشی 《مهمتافندی》 مییابم
امان از بعضی عطر و بوها، نمیدانم در کجای این حافظه و چطور ثبت میشوند که به چشم برهم زدنی ظهور میکنند و دژاوویی در نظر میگسترانند از خاطرات... توگویی همین دیروز بوده!
قهوهام را میگیرم و از بازار بیرون میآیم و سوار کشتی میشوم. هوا سرد است و سه چای ترکی پایاپای خستگی را از تنم میشوید و گرمم میکند ...قهوهام و عطرش را هم در کیفم به کشتی آوردهام ...عطری گرم و دعوتگر همهی فضا را پرکرده ...دریا مرا میخواند، به عرشه میآیم نسیم دریا به آغوشم میکشد ...به ضیافت عاشقانهام میخوانمش ...میپذیرد.



