
طبیعت جلوهای هزارگونه و صدرنگ به نمایش گذاشته ،برایش فرق نمیکند که ما انسانها چه میکنیم و درگیرودار چه ولوله و آشوبی از بلایی هستیم که حتی از موجودیتش معلومات درستی نداریم. او در قانونی تغییرناپذیر و همیشگی و در دور و تسلسلی منظم در حرکت است. چرخشش همواره بر مداری مشخص است و خبط و خطایی هم ندارد، فصلها به ترتیب میآیند و میروند و هر کدام نمایشی شگرف به راه میاندازد و شوریدگیای که تو گویی خود به تماشای دلبریهای خود نشسته و خود شیفتهی خود شده و در دلربایی گوی سبقت از هم ربودهاند.
چند ماه پیش و درست همزمان با شکوفهکردن درختان سیب همینجا بودم ، یادم میآید از طراوت و لطافت بهاری آنچنان خونم به جوش آمده بود که واله و سرگشته ساعاتی نشسته و خیره مانده و قربان صدقهی درختانی رفتهبودم که بالقوه بار سیب در بطنشان داشتند و حالا شش ماه بعد باز هم همانجا هستم، درختان بارشان را زمین گذاشته و در رخوتی آرامبخش و شاعرانه، برگریزانی عاشقانه به راه انداختهاند.
با وزش هر نسیم ملایمی برگی از درختی وداع کرده و رقصکنان به پابوس زمین درمیآید و روح مرا هم به چرخهی رقص خود دعوت کرده و به وجد میآورد، درک پرشوری که از طبیعت زیبای پاییزی نصیبم میشود مدتی مرا از دنیای تنانی جدا کرده و دریافتی خالصانه و محض، همانگونه که ذات بیپیرایه اما به شدت پیراستهاش اقتضا میکند نصیب قلبم میکند. از تمام خبرها و اتفاقات ناخوشایندی که اینروزها بسیار آزارم میدهند دور شده، آرام میشوم
چراکه طبیعت بی هیچ زبان و کلامی همصحبتت میشود و عشقت میآموزد که خود مظهر عشق و بخشش است و بیمنت و بهسرشاری میبخشد
چه خوب که ساعاتی مهمان ضیافت پاییزی درختان سیب بودم ،شکوفههای سفید، میوههای سرخ، برگهای زرد به ترتیب و توالیِ بینقصی، عطر و طعم و رنگ را به چالش کشیدهاند تا سیبی در دستان من باشد. من این پدیده را معجزه مینامم
معجزهی طبیعت!
پ.ن: زنوز شهری با سابقهی تاریخی طولانی است که در نزدیکی شهرستان مرند، از توابع تبریز واقع شده و به سیبش شهره است
وجود آرامگاهی منسوب به حضرت یونس را وجه تسمیه این شهر میدانند چرا که آن را تغییر شکل یافتهی یونس تلقی میکنند که در زبان ترکی یونوس تلفظ میشود

