


در یک روز گرم تابستانی ملاقاتش میکنم شکوهی بهجا مانده از امپراتوری روم شرقی!
پیداست که روزگار سختی را از سرگذرانده ،جنگها و بلایایی گونهگون هر کدام ردی از استقامتی کمنظیر بر جان خستهاش باقی گذاشته
در صف ورود به مسجد میایستم ، در صحن مقابل مسجد زندگی با شور و نشاط تمام در جریان است
انتظار ،اشتیاقم را بیشتر هم کرده .بیش از ده مرتبه به استانبول آمدهام و همهی جاذبههای گردشگریش را چند باره دیدهام اما هر بار این مسجد جاماندهاست!
از قاب برنزی در ورودی با آن ستونهای مرمرش که داخل مکان میشوم نفسم بند میآید، شکوه و زیباییش فریبنده است
در همان بدو ورود حسی از ورود به کلیسایی بیزانسی در روحم شکل میگیرد به خصوص با دیدن ستونهایی که میگویند از معبد آتنا به عاریه گرفته شدهاست مدتی طولانی در بحر جمال پر از کمالاتش مسحور و سرگشته به دور خودم می چرخم سنگهای مرمرین براق با رواق و تزییناتی طلایی رنگ، گنبدی به غایت باشکوه و ستونهایی که سالیان درازیست بار سنگین این وسعت از زیبایی را به دوش کشیده و همچنان استوار ایستادهاند...
مسجد است اینجا یا کلیسا یا دیر مغان؟! صومعه است یا معبد کنشت؟ هر چه هست فریباست ...عشوهگری که خود را در جامهی عصمت مستور کرده
رمپی مارپیچ را با عجله طی میکنم تا خودم را به طبقهی فوقانی یعنی ایوان بنا برسانم
مدتی دستم را چلیپا وار، حائلِ صورتم میکنم و چشمانم را مشتاقانه در اطراف به گردش درمیآورم، در آن ازدحام پرهمهمه آرامشی عمیق مهمان جانم میشود
از در ایاصوفیا که خارج میشوم صدای اذان تمام فضا را پر کردهاست .
پرتو سرخ آفتاب مغرب بر آبی گنبد مسجد سلطان احمد نمایی رویایی دارد
مشتی گندم بر زمین میپاشم کبوترها پرمیکشند ...دل من هم
همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست
همه جا خانهی عشق است چه معبد چه کنشت

