





جامهای از دانتل سفید به تن دارد ،از همان توریهای دستبافی که قاب فیروزهای رنگ پنجرههایش را آذین بسته ،همان پنجرههایی که به مثابهی منجوقهای چشمنظری که در جایجای مکانهایش به چشم میخورد بر سینهی پیراهن سفیدش سنجاق شده
نامش میکونوس است ،مادرش سرزمین اسطورهها ،یونان و خانهاش بهشتی ،در حاشیهی مدیترانه !
کوچههای بنبستش افقی تا بیکرانگی را در منظر دارند و کافههایش امواج دریا را به پابوست فرامیخوانند ،خاصه اگر در ونیز کوچکش نشستهباشی ،
اشل کوچک شدهای از یک شهر عاشقانه در دل شهری عاشقانهتر ...
اما نشستن چه ممکن که در این شهر باید فلانوری بود خستگیناپذیر !
بیهدف و ولنگار در کوچههایش قدم میگذارم هیچ برنامهریزی خاصی ندارم و اصولاً در اینجا بیهدف بودن بهترین هدف است
از اولین کافهای که سر راهم سبز میشود ،یک بستی میخرم
ترشی تمشک با شیرینی میکونوس در ذرهذرهی وجودم ذوب میشود
میانهی روز و در گرمترین ساعت ظهر ،هیچ حس ناخوشایندی از گرما و خستگی ندارم
بسیاری از صحنهها را قبلا در پیجهای معرفی مقاصد گردشگری عیناً دیده بودم
اما دائماً فکر میکردم که احتمالاً ویرایشی بر رنگ و لعاب عکسها صورت گرفته و حالا در آنجا هستم ، عینبهعین و حتی زیباتر ...
رستورانها اغلب غذاهای دریایی سرو میکنند ،بیشترشان رومیزیهای چهارخانهای بر میزهایشان پهن کردهاند که گوشههایشان با نسیم ملایم دریا در حرکتی موزون هستند
رنگ سفید و فیروزهای رنگ غالبی است که در شهر بهچشم میخورد ،البته اگر سرخابی گلکاغذی ها را به حساب نیاوریم
در پیچ یک کوچهی باریک و در زیر یکی از همان درختهای گلصورتی ،آبی نگاه پیرزنی که از پشت عینک ذرهبینیاش با محبت موج میزند مرا به سویش میکشاند چند کیف کوچک قلاببافی در دست دارد که پیداست هنر دستانش است
بیشک یکی از آنها برای من بافتهشده که خاطراتم را در آن نگه دارم
کیف قلاب بافیام را که طرح چشمنظر روی آن بافتهشده باخوشحالی در مچ دستم تاب میدهم صدای گوشماهی هایی که لحظهی آخر از ساحل جمع کردهام را داخل کیفم میشنوم
اینروزها آن دو گوش ماهی زیبا را هر روز میبینم و هر بار میکونوس در خاطرم تداعی میشود
چرا که آن گوش ماهی ها جزیی از آکواریوم قشنگم شدهاند
اما خاطراتم از میکونوس زیبا آنقدر بزرگ است که در آن کیف کوچک قلاببافی ام هرگز نمیگنجد