ویرگول
ورودثبت نام
solmazasldini
solmazasldiniدانش‌آموخته‌ی زبان‌ و ادبیات فارسی و دلباخته‌ی ادبیات کشورم هستم جهانگرد‌‌ و عاشق سفر بوده و خاطرات و وقایع پرسه‌زنی‌هایم را در کتاب‌هایم روایت می‌کنم
solmazasldini
solmazasldini
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

مسیح منجی رخساره ننمود



سال‌ها در انتظار سفر به برزیل بودم ،مطالب پراکنده‌ای در مورد این کشور خوانده یا شنیده‌بودم اما چیزی که همیشه پس‌زمینه‌ی تصویری ذهنم را در مورد این کشور ترسیم می‌کرد ؛ مجسمه‌‌ای باشکوه از مسیح بود که آغوشش را به روی شهر ریودوژانیرو بازکرده‌است بارها در رسانه‌های مختلف دیده‌بودم که بازدیدکنندگان این مجسمه چطور برای جاشدن در کادری که بتواند تندیس تمام‌قد مسیح را در کنار آن‌ها پوشش دهد تلاش می‌کنند و خود را به آب و آتش می‌زنند !

در واقع مجسمه‌های غول‌پیکر زیادی در نقاط مختلف دنیا دیده‌ام اما می‌دانستم این یکی ،چیز دیگری‌است و آن را جزء یکی از عجایب هفت‌گانه‌ی جدید به حساب می‌آورند

تا این‌که روز موعود از راه رسید و در هوایی آفتابی و زیبا برای دیدار از مجسمه‌ی مسیح منجی راهی کوه‌های کورکووادو شدیم

اصولاً این مجسمه از بیشتر نقاط شهر و از جمله از روف‌گاردن هتل به خوبی قابل رویت بود اما بی‌شک دیدن این مجسمه۳۹/۸ متری از نزدیک ،هیجان دیگری باید داشته باشد

اما از آن‌جایی‌که گویا در تقدیر من دیدار این مجسمه ،از فاصله‌ی نزدیک مقرر نشده بود ،ناگهان آسمان را پسند آمد تا خورشید را بتاراند و تمامی ابرهایش را بر پهنه‌ی شهر بگستراند و مجسمه‌ی مسیح آن‌چنان محاک گردد که دیدارش حتی از فاصله‌ی یک متری میسر نباشد باری ،با خود فکر کردم شاید دیدارش با کمی صبر اتفاق بیفتد ، به احتمال قوی دیگران هم چنین اندیشیده بودند ،چرا که ۱۰۰ جفت چشم و همین تعداد لنز دوربین رو به سوی آسمان و سایه‌ی محو مسیح داشتند

اما مسیح رخساره ننمود و شوق دیدارش را در دل‌هایمان به جا گذاشت طوری که یادم هست در هنگام بازگشت از ریو و بالارفتن از پله‌های برقی فرودگاه هنوز نگاه حسرت‌آمیزی به آن می‌کردم...حتی از همان‌جا هم پیدا بود !

اما از آن جایی که اعتقاد دارم باید به تفسیر زیبا از اتفاقات پرداخت با خود فکر کردم تندیس مسیح سالیان سال همان‌جا خواهد بود ، میلیون‌ها بازدیدکننده از آن بازدید کرده‌اند و میلیون‌ها بازدیدخواهندکرد عکس‌های حرفه‌ای و بی‌نظیری تا کنون از این مجسمه گرفته شده اما من خوش‌شانس بودم ،چرا که آیا چه تعدادی این مجسمه را در این حالت عرفانی و عاشقانه ، در هوایی پوشیده از مه همراه با قطره‌های ریز باران ،گویی که در آسمان‌ها و برفراز ابرهاهستند ،بازدید کرده‌‌اند ؟ و آیا چند نفر ،آن جاده‌ی پیچ وا پیچ کوه کورکووادو را در چنین منظره‌‌ی استثنایی طی کرده‌ و این‌چنین لذت برده‌اند و چند نفرشان با همسفرهای اهل دلشان در حالی‌که سرتاپا خیس شده‌اند حتی به این بدبیاری کلی خندیده و از شدت خنده اشک ریخته‌اند ؟

پ.ن : عکس‌هایی را که می‌بینید دیروز از یک دوست برزیلی دریافت کردم که چند روز قبل در هوایی آفتابی و صاف گرفته شده و عکس آخر را من گرفته‌ام


۳
۴
solmazasldini
solmazasldini
دانش‌آموخته‌ی زبان‌ و ادبیات فارسی و دلباخته‌ی ادبیات کشورم هستم جهانگرد‌‌ و عاشق سفر بوده و خاطرات و وقایع پرسه‌زنی‌هایم را در کتاب‌هایم روایت می‌کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید