


تن تفت و عریانش با طاقی گنبد آسمان در همآغوشی مالوفی، نمودی ایماژیستی از، یکی از زیباترین اقلیمهای طبیعی دنیا را به نمایش گذاشته است؛ زیباییِ بهراستی خداگونه! زیباییِ دوپهلو و چاپلوسی از معاشقهی زمین و آسمان
رفتن به کویر درغلتیدن بر ورطهی ماجراجویانهای است که هر لحظهاش، شگفتی جدیدی میآفریند؛ آن هم از آن نوعِ خاص و منحصر به فردی که در هر جایی، تجربهاش ممکن نیست
در ساحت گسترده و بیانتهایش برای رسیدن به مکانی مرموز در حرکت هستیم، راهنمایمان بسیار کارکشته است و گویا سر و سری با این اقلیم اعجابانگیز دارد که ما نمیدانیم یا گوشهی چشمی از این جانستان آنچنان عاشقش کرده که پیچ و خم تن سوزان معشوق را چشمبسته میبیند چراکه بیهیچ تامل و تردیدی میراند
غرق در تماشای طبیعت وحشی و زیبای کویری هستم که نمای آجری بنایی قدیمی از دور پدیدار میشود قلبم برای دیدنش به تپش میافتد و شوق کشف و ماجراجویی در ذرهذرهی وجودم به جریان میافتد
نامش قلعه کرشاهی است و روزگاری مقرطرارانی بوده که از نایب حسین کاشی فرمان میبردهاند داخل قلعه به طرز عجیب و غریبی مسحورم میکند درست در میانیترین قسمت فضای قلعه میایستم دستانم را میگشایم ،رقص مستانهای در میدان میطلبد اینجا آن هم با پژواکی از نفسهایم که در آن سکوت باشکوه فضا بیوقفه به گوشم میخورد
حال و هوای غریبی دارد این قلعه، به نظر میرسد روزگاری نه چندان دور کیا و بیایی داشته هر چند امروز اسکلتی از خشت و گل از آن به جا مانده که همان هم افسونت میکند
سیمیاگری قهار باید تا روحی دوباره در این تن بیرمق رو به احتضار بدمد تا دوباره زنده شود اما اینبار نه بر هیئت قلعهی طراری که به شکل کاروانسرایی باصفا برای مسافران کویری
آفتاب رو به افول است آسمان چون شهرآشوبی اغواگر درونم را از هم میگسلد از قلعه بیرون میآیم و به تماشای آسمان دوردست مینشینم
بوی آتش و عطر کاکوتی چای زغالی همراهی دلنشینی میکنند
در فکر این هستم که چشمان حسین نایب و یارانش چند غروب اینچنینی را از اینجا نظارهگر بودهاند !

