انارستانی به نام عقدا

غروب است که با همکاران به عقدا می‌رسیم در حالی‌که روز سخت و توان‌فرسا و به همان اندازه هیجان‌انگیز و جذاب را پشت سرگذاشته‌ایم... چندین نشان و تابلو و نوشته ما را به انار می‌رساند ...انار عقدا !دق‌البابی می‌کنیم .دل و چشمانم برای کشف محتویات پشت این در بسته بیقراری می‌کنند.مدیر اقامتگاه خود به استقبال می‌آید و در چوبی گشوده می‌شود ‌
از پلکان که بالا می‌روم بادگیر خانه‌ی قدیمی بر پیشانیش، بی‌مقدمه رخ می‌نماید! چه زیبا!!!
پشت بام بنا با اختلاف‌سطحی جالب در بعضی جاها با برگ نخل مسقف شده.مکان با کوزه‌ها و گلدان‌ها و فانوس‌های آبی‌رنگ تزیین شده و شیشه‌های اتاق‌ها رنگارنگ است. به سرعت مشغول جابجایی وسایلم در اتاق بالای سابات هستم که بانوی خنده‌رو و مهربانی تقه‌ای بر شیشه‌ی رنگیِ در اتاق می‌زند ..‌.شربت خوش‌آمدگویی خیارسکنجبین در لیوان سفالی گلویم را بوسه‌زنان تر می‌کند و دلم را خنکای مطلوبی می‌بخشد
پایِ ماندن زیر سقف نیست، آن‌هم در جایی که سقف آسمانش ستاره‌باران است!
از اتاق خارج می‌شوم گشتی در اطراف می‌زنم نوری سرخ از دل چراغ‌هایی که همگی شمایل انار دارند فضا را پرکرده.از آن بالا به تماشای شاه‌نشین می‌نشینم و اتاقهای پیرامونش که هر کدام به نامی دلبر از توصیفات انار آراسته شده: ملس و شاهی و یاقوتی و...

روز رنگ و تبش را باخته و جان به نسیم ملایم شب تسلیم کرده و رفته است و شب از نیمه گذشته
پاهایم التماس استراحت می‌کنند اما حریف دلم نمی‌شوند! پلکان‌های بلند منتهی به پشت‌بام همان اتاقی که بالای سابات است را با خستگی بالا می‌روم ...همان‌جا دراز می‌کشم و دل و جان به آسمان عقدا می‌سپارم چندی نمی‌گذرد که ستاره‌ای از آن دوردستها چشمانم را به رقص دعوت می‌کند
نوایی و زمزمه‌ای از دور به گوش می‌رسد:
شب که می‌ رسد از کناره‌ها
گریه می‌کنم با ستاره‌ها
وای اگر شبـی ز آستین جان
بر نیاورم دست چاره‌ها
همچـو خامشان بسته‌ام زبان
حرف من بخوان از اشاره‌ها
ما ز اسب و اصل افتاده‌ایم
ما پیاده‌ایم ای سواره‌ها
ای لهیب غم آتشم مزن
خرمنم مسوز از شراره‌ها
صدای استاد صدا است ...شاید مسافر خسته‌ی دیگری در یکی دیگر از پشت‌بام‌ها هم به میهمانی ستارگان دعوت شده

پ.ن: اگر روزی گذرتان به عقدا افتاد و در این خانه‌ی باصفا اقامت کردید یادتان باشد که داستان شنیدنی این خانه‌ی قدیمی را از ابتدای قدیم تا امروزِ انار شدنش بشنوید