



چه نام بامسمایی بر این خانه نهادهاند ...خشت و ماه !
چرا که تقابل تنِ خشتیِ گدازان از آفتابِ روزِ کویری با مهتاب عاشقانهی آسمانِ پرستارهاش دیدنی است
آنجا که ماه، شوخ و شنگ در پس آفتابگیر سبزرنگ حیاطِ خانه، گاه رخی مینماید و گاه پنهان میشود
عالمی دارد نشستن بر یکی از تختهای حیات خانه و تکیه بر پشتی خیال و سیر نظربازی خشت و ماه!
از حیات باصفای خانه و حوض فیروزهایش که بگذریم ،اتاق شاهنشین با ایوان وسیعی در مقابلش، محل دورهمی و گپوگفت مهمانان است
اتاقی که هر کسی که آمده یادگاری از خود بر سینهی دیوار گلینش سنجاق کرده و رفتهاست
شیشههای پنجرهها چیتآبی گلداری به تن کردهاند و تاقچهها مزین به کتابها و اشیایی متناسب با حال و هوای قدیمی خانه هستند
هر چند بنا سالخورده است و عمرش به حدود سیصد سال میرسد اما صاحبان جوانی دارد که هنوز سی بهار از زندگی تجربه نکردهاند
زوج نازنین و میهماننوازی که مدیریت و درایت را با مهربانی و عطوفت همراه کردهاند تا اوقاتی لذتبخش نصیب کسانی کنند که درِ چوبی این خانه را در محلهی چرخاب برای اقامت در اردکان به صدا درآوردهاند
دمدمای افطار است و هنگام غروب....همیشه این موقع از روز را بسیار دوست دارم. در اتاق بالای سابات مشغول نوشتن وقایع روزم میشوم که بسیار هم پرماجرا بوده،دریچهی کوچک بالای دیوارِ کناریم باز است و عطر خوش برنج دم کشیده از پنجرهی خانهی مقابل به مشام میرسد صدای قدمهای عابران را میشنوم و دوچرخهای که با شتاب عبور میکند گویا همه در تلواسهی زود رسیدن به خانه هستند و همهی رهگذران درست از پایین اتاقی در حال تردد هستند که من با هیجان تجربهنشدهای در آن نشستهام. این اتاق ویژگی بارز دیگری هم دارد و آن این است که حدود یک قرن پیش اجداد یکی از صاحبان خانه در این اتاق به عقد هم درآمدهاند
دیری نمیپاید که آوای بلند اذان همهی صداها را فرومیخورد و کوچههای شهر را درمینوردد
روزنگارم را میبندم و از پلهها پایین میآیم سینی چای و زولبیا بر لبهی حوض و سفرهی کاربافی در شاهنشین خانه پهن شده ...شام اشکنهی اردکانی داریم !
پ.ن: این خانهی باصفا یک عضو کوچک و دوستداشتنی دیگری به نام طلا دارد که عکسش را میبینید. طلای خشت و ماه آنقدر مهربان است که حتی من که از کودکی آیلروفوبیا(ترس بیمارگونه از گربه)دارم هم توانستم با این گربهی ملوس ارتباط برقرار کنم





