ویرگول
ورودثبت نام
solmazasldini
solmazasldiniدانش‌آموخته‌ی زبان‌ و ادبیات فارسی و دلباخته‌ی ادبیات کشورم هستم جهانگرد‌‌ و عاشق سفر بوده و خاطرات و وقایع پرسه‌زنی‌هایم را در کتاب‌هایم روایت می‌کنم
solmazasldini
solmazasldini
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

جانستانی است کویر که نمک‌گیرتان می‌کند





پایم را که بر ساحتش می‌گذارم، شوقی کودکانه روانم را به شیطنت وامی‌دارد، دوست دارم فریاد بلندی از شادی برآرم اما عظمت و متانتش، سکوت می‌برازد و فریادم را فرومیخورم
دستانم را تا میتوانم، بلند به سوی آسمانش برمی‌افرازم، کپه‌‌های سفید ابر سبک‌سرانه در آسمان آبی یله داده‌اند، نوعی بی‌خیالی، مدلی از وارهیدگی بی‌عاری که دلم می‌خواست، من هم می‌توانستم داشته‌باشم‌...
چشمانم را با ولع تمام به گردش در می‌آورم، گاهی حجم زیبایی‌ها از ظرفیت بینایی انسان فراتر می‌رود و کثرت لذت وجود را به وجد می‌آورد
طبیعت سخت‌جان کویری سخاوتمندانه عرض اندام می‌کند. تن برهنه و عریانش بی‌هیچ آرایش و آلایشی مظهری از قدرت قاهری است که بر این اقلیم خشک زندگی می‌بخشد
شترها آرام و آهسته در حرکت هستند، گاهی در برکه‌ای کوچک لبی به آب زده و معاشرتی با یکدیگر می‌کنند و گاه یکه و تنها در مسیری نامعلوم روان می‌شوند
نزدیک غروب و با جانی محظوظ از تجربه‌ی لذتی استثنایی به کلبه‌ای چوپانی می‌رسیم، غروب نزدیک است و چوپان گله‌اش را به خانه برگردانده است
با حالتی نمکین زبان‌بسته‌ها را به اسم صدا می‌کند و نسبت خویشاوندیشان را برایمان توضیح می‌دهد!
بزها و بزغاله‌ها در صفوفی منظم و جداگانه هر کدام راه خانه‌ی خود در پیش می‌گیرند و صدای زنگوله‌ها تمام می‌شود و باز هم سکوتی به وسعت جهان فضا را فرامی‌گیرد و منظره‌ی باشکوه غروب چاشنی آن سکوت دلچسب می شود

آسمان زنگاری کویر که رو به سرخی می‌گذارد، در حاشیه‌ی کویر گُل‌افشانیِ باشکوهی درمی‌گیرد. خورشید شعاع، برکشیده و فروغِ روزِ رفته را پس می‌تاباند. آسمان آخرین و دل‌فریب‌ترین سکانس خود را اجرا می‌کند و پرده‌ی شب برمی‌افتد و بعد از آن سیمابِ پرسوسوی ستارگان، ناگهان پرده‌ی سیاه‌ِ آسمان را،جواهرنشان و دل را بی‌تاب می‌کند
پای صحبت‌های شیرین چوپان و بر سر سفره‌ی بی‌ریایش می‌نشینیم، سرخی آتش و بوی دود و تخم‌مرغی که بر اجاقی هیزمی نیمرو شده است سرمستم کرده، اصرار دارد که دوغ بز بنوشیم، لبخند یک لحظه از لبانش محو نمی‌شود، حتی وقتی دارد از تلخ‌ترین حادثه‌ی زندگیش می‌گوید
کتاب فلسفه‌ای است برای خودش که می‌شود از او درس زندگی آموخت
بعضی از صحنه‌ها و یا لحظه‌ها به اندازه‌‌ای عمق و محتوا دارند که تجربه‌شان به عمری بدل است و لذتشان در جان پابرجا می‌ماند

ناگهان بارانی درمی‌گیرد و بادی بلند می‌شود
باران در کویر آن هم در دل تابستان ؟
طبیعت آن روز مهرش را بر ما تمام گردانیده بود
شب و کویر و ستارگان و نغمه‌ای عاشقانه و خاطره‌ای به وسعت و صداقت کویررررر








۳
۴
solmazasldini
solmazasldini
دانش‌آموخته‌ی زبان‌ و ادبیات فارسی و دلباخته‌ی ادبیات کشورم هستم جهانگرد‌‌ و عاشق سفر بوده و خاطرات و وقایع پرسه‌زنی‌هایم را در کتاب‌هایم روایت می‌کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید