


بعضی شهرها عمق دارند... تودار هستند... غم و شادیهای پنهان زیادی در بطن خود دارند شخصیت مرموز و اسرارانگیزشان کنکاش میطلبد و فهمیدنشان مستلزم زحمت است
بعضی شهرها قصه میگویند و شعر میسرایند اما هرکسی نمیتواند بشنودشان، کمی تلاش میخواهد شنیدن صدای ملایم و حزین و کلمات شعرگونهشان
اما وه که اگر کمی با دلشان راه بیایی و نازشان را بکشی آنچنان طنازانه آغوش برایت میگشایند که مدهوش میشوی
طبق تجربه دریافتهام که برای آشنایی و دوستی با شهرها باید آن شهر را قدم بزنی و تنش را وجب به وجب لمس کنی کفش آهنینی میخواهد و عشقی درونی برای یادگیری و تجربه، که از درون بشوراندت و راهیت کند. صدالبته همه جا گل نمیبینی و گلستانها به رویت نمیشکفند گاهی با بساط خیابانخوابی مواجه میشوی که جل و پلاسش را در گوشهای رها کرده و یا کودکی گرسنه که سر در گریبان تنهایی در پستویی کز کرده ،پیرزنی با دستانی لرزان میبینی که دستمال جیبی میفروشد و کارگر شهرداری سالخوردهای که زبالههای بجامانده از خوشگذرانی کنسرت خیابانی شب گذشته را میروبد، آدمهای مختلف میبینی و احوالات گوناگون تجربه میکنی ،خسته میشوی سردت میشود گرمت میشود گاهی غریبی میکنی اما میآموزی...پخته میشوی...میفهمی که مردم این شهر چه میکنند؟ چه میخورند؟ چه میآشامند؟چگونه میپوشند؟ تغریحات و دلمشغولیشان چیست؟ معاششان چگونه است؟خوشایندها و ناخوشایندهایشان را میآموزی و میفهمی یک فنجان حال خوب در آن شهر چند میارزد؟
گاهی هم در اوج خستگی هدیهای دریافت میکنی و شهر پاداشی در خور تلاشت برای رفاقتش به تو تقدیم میکند که تمام خستگیهایت را میشوید و میبرد مثلاً در انتهای بازاری سنتی و در مکانی دور از چشم بوتیک هتلی رویایی با یک کافهی رنگارنگ و جالب هیجانزدهات میکند... به قصد نوشیدن قهوه ترکی داخل میشوی اما اشتیاق تو و مهماننوازی کارکنان مکان پاگیرت میکند برای ساعتی اختلاط وگپوگفت و حتی گشت و گذار در این بوتیک هتل و دیدن همهی گوشه کنار پیدا و پنهانش !
پ.ن: نام این بوتیک هتل رومانتیک است و در مکانی بسیار قدیمی و چسبیده به دیوار پارک معروف گلخانه ساخته شده
صاحبان باذوق هتل که دو خواهر باسلیقه هستند در جاهای مشخصی دیوار اورجینال و قدیمی بنا را با شگردی ظریف و دوستداشتنی حفظ کرده و به نمایش گذاشتهاند
