
آشنایی من با #باشگاه_محتوا بیمقدمه و با دیدن یه استوری اتفاق افتاد. یادمه وقتی وارد پیج اینستاگرامی باشگاه محتوا شدم، دیدم برای شرکت تو این دوره باید تو آزمون ورودی و مصاحبهاش قبول بشم. این در حالی بود که فقط نصف روز برای شرکت تو آزمون ورودی وقت داشتم، ولی شانس با من یار بود و مهلتش تمدید شد.
دستبهکار شدم و دم آخری متنم رو رسوندم. مرحله بعدی مصاحبه آنلاین بود که اون رو هم با انرژی خوب پشت سر گذاشتم و الان که یاد اون لحظات افتادم، یه لبخندی رو لبم نشسته.
من برای ورود به دنیای کانتنت مارکتینگ دنبال یه نشونه بودم که پذیرشم با رتبه ۸ شد همون نشونهای که میخواستم.
حدود یک ماه از پذیرش نهایی گذشت و من وارد یه خانواده ۵۰ نفره شدم!
هم جالب بود، هم ترسناک. با خودم گفتم: «سولماز این تو بمیری از اون تو بمیریا نیست!»، اینجا همه آدما حتما یه حرفی برای گفتن داشتن که انتخاب شدن؛ پس تا میتونی باید تلاش کنی.
اوضاع خوب بود تا آپلود اولین جلسه آموزشی. باید بگم اینجا همون جایی بود که من ریختم پایین و دو روز گریه کردم! :))
جلسه اولین با سادهترین اطلاعات شروع شد و همین باعث شد من فکر کنم وقت و پولم رو ریختم تو آب روون و قراره فقط چیزای تکراری بشنوم.
یکی از خوبیهای باشگاه محتوا داشتن کمکمربیاییه که در کنار مربیای اصلی وظیفه همراهی و تصحیح #مشق_عشق (شما بخونین خون واژه :)) ) بچهها رو دارن.
فوقع ما وقع!
رفتم سراغ کمکمربیم و یه دل سیر ناله کردم و گفتم حالم بده.
از شانس من آرومترین کمکمربی دوره که الحق والانصاف «فرشته آرامش» برازندشه، اونور خط بود. خیلی ریلکس و آروم برام یه تصویر کلی از مسیر ترسیم کرد. فرشته بهم کمک کرد بفهمم تازه اولشه و هفتههای بعدی همه چی قراره جذابتر بشه.
اگه دارین فکر میکنین که فرشته آرامش اسمیه که من برای ایشون گذاشتم یا اسم حقیقیشونه؟ باید بگم با سپاس از حُسنِ سلیقه پدر و مادرشون: اسم واقعی! :)
خلاصه که ته دلم قرص شد، چسبیدم به کار و افتادم تو دل یه ماراتن واقعی. ماراتنی که توش خیلیا نفس کم آوردن و از مسابقه جا موندن. اوناییم که به آخر خط رسیدن رسما جونسختایی بودن که میدونستن وقتی بقیه ترمز کردن، باید گاز بدن. با این تفاوت که پدالی برای گاز دادن زیر پاشون نبود و مجبور بودن از جون مایه بذارن.
یکی از تجربههای جذابم تو این مسیر، انتخاب شدن مقالهام و انتشارش روی سایت باشگاه محتوا بود. مقالهای با عنوان پیچ و خمهای بازاریابی محتوایی متناسب با قیف فروش که به نظرم اگه به حوزه محتوا علاقه دارین، از دستش ندین.

همه اینا رو گفتم که بهتون ثابت کنم الکی اسم باشگاه روی این مجموعه گذاشته نشده و راه سختی در پیش دارین. راهی که اگه به آخرش برسین، واقعا افتخاریه براتون. چرا افتخار؟ چون دووم آوردین و استقامت رمز موفقیته.
اگه قصد شرکت تو این ماراتن رو دارین لازمه چم و خمای راه رو بشناسین و من قصد دارم تو قالب چنتا «باید» و «نباید» براتون از تجربهام بگم:
بایدهای باشگاه محتوا
۱. از اولین روزای هفته برین سراغ درس و مشقتون. آخر هفته و زمان تحویل مشقا از اون چیزی که به نظر مییاد نزدیکتره!
۲. شما برای یادگیری به باشگاه محتوا وارد شدین، پس تا میتونین سوال بپرسین و فکر نکنین حتما بقیه این چیزایی که شما ازش سوال دارین رو بلدن. حتی اگه بلد باشن هم که چه بهتر! مییان جوابتون رو میدن و همین موضوع میتونه سرآغاز دوستیتون باشه.
۳. گفتم شما برای یادگیری وارد باشگاه محتوا شدین؟ خب نه، بهتره بگم شما برای «یادگیری» و «ارتباط ساختن» عضوی از این خانواده شدین. یادتون باشه ارتباط ساختنیه، پس براش تلاش کنین و گوشهنشین نباشین.
۴. در کنار گروه اصلی، گروه دوستانه هم داشته باشین. جایی باید باشه که به داد هم برسید و بهم روحیه بدین. :))
۵. مباحثه از بهترین کاراییه که میتونه باعث جا افتادن مطالب براتون بشه. همزبونتون رو پیدا کنین و با هم پیش برین.
۶. از کمکمربیتون جزییات نمرهدهی رو بخواین و ببینین از کجا نمره کم آوردین. اینجوری هم از تکرارش جلوگیری میکنین، هم مطئن میشین ارزیابی درست صورت گرفته.
نبایدهای باشگاه محتوا
۱. اگه نقدی دارین با خود والدین باشگاه یا کمکمربیتون تو خصوصی درمیون بذارین و تو گروه اصلی شلوغ نکنین! :)) این شلوغکاری شما رو از هدف و حتی حقتون دور میکنه.
۲. ارسال مشقاتون رو برای دقیقه نود نذارین، چون اینجا ایرانه و اصلا تضمینی نیست که اینترنت سربزنگاه زیر پاتون رو خالی نکنه.
۳. در برابر یادگیری و کار با ابزارهای جدید مقاومت نکنین. باور کنین حتی از بهترین ابزارهایی که میشناسین هم، نسخههای بهتری بیرون اومده.
۴. کمالگرایی رو پشت در باشگاه بذارین و بیاین تو. یا بیخیال کمالگرایی میشین و رشد میکنین یا خودتون رو با ایدهآلگراییِ دهنپرکن خفه میکنین و آخرش هم هیچی نمیشین!
دو تا نکته رو نه دلم اومد تو بایدها بذارم، نه تو نبایدا. حقش یه جای مخصوص به خودش بود که شاید بشه اسمش رو گذاشت:
سهم من از باشگاه محتوا
۱. دوستام. اولی علی کاشیه که اوایل اصلا ازش خوشم نمیومد اما بعد شد رفیق راهم و تو بدترین شرایط کنارم بود. دومی نازنین جوکاره؛ کسی که شیطنتای مشابه باهاش داشتم و روش میشد حساب کرد. در آخر اما از کسی بگم که خیلی خوب همو درک میکردیم و هوای همو داشتیم؛ حدیث بگری نازنینم.
نمیتونم بگم که وجود این سه نفر چقدر باشگاه محتوا رو برام شیرین کرد. دوستایی که با تکتکشون خندیدم و گریه کردم.
۲. خودآموزی. احلی من العسل! اگه دنبال دورهای هستین که همه چی رو بهتون یاد بدن سراغ باشگاه محتوا نرین. پس کجا برین؟ هیچجا. باید یادبگیرین خودتون بجوشین و دنبال یادگرفتن برین. کاری که من تو باشگاه محتوا تمرینش کردم و حسابی لذت بردم.
الان که دارم این متن رو مینویسم تقریبا یک هفته از این ماراتن مونده و یه جورایی آخراشه. میخوام این تجربه نگاری رو جمعبندی کنم و به این سوال جواب بدم که آیا باشگاه محتوا رو به بقیه هم پیشنهاد میدم؟
برای جواب دادن به این سوال نیاز دارم منم از شما یه سوال بپرسم: «اگه پرنده بودین و برای یادگرفتن پرواز هلتون میدادن پایین، چی میشد؟ پرواز یاد میگرفتین یا سقوط میکردین؟
اگه جوابتون حالت اوله، باشگاه محتوا میتونه گزینه خوبی براتون باشه؛ چون بیشتر از هرکسی خودتون باید از پس خودتون بربیاین.
من یاد گرفتم از پس خودم بربیام، با اینکه کار واقعا سختی بود. ۱۲ هفته تو گود بودن ارزشی به من داد که قطعا سرمایهام برای ادامه راهمه. راهی پرپیچ و خم اما شیرین :)
پس پیشاپیش سلام بهتمامی یاران فصلهای ۵ و ۶ و ... .