بعد از 35 روز دنبال کردن ولاگ های روزانه سارا در یوتیوب و جدی نگرفتن دو تا چالش قبلی که برای خودم ساخته بودم، از دیروز تصمیم جدی گرفتم برای به چالش کشیدن خودم و کل امروز در حال نوشتن و مرتب کردن قوانین و مسیر های پیگیری روزانه اعمال هر روز بودم.
میدونم خیلی زمان بدی این چالش رو شروع کردم. درست هشت روز قبل از ارائه متن و طرح پایان نامه ای که هنوز در فصل اولشم. اما نیاز داشتم. با تمام وجود نیاز داشتم. و البته خوبه، به زودی این جهنم قبل از دفاع تموم میشه و جدی تر از چالش و این روتین لذت می برم.
حرف ها و نشخوار های ذهنم هر روز بیشتر و تند تر میشدن و مانعی شده بودن برای انجام کارهای لازم روزانه. تمام وجودم نیاز به یک چالش و مسابقه داشت برای اتمام این زجر. زجر نفرت از بدن، زجر عذاب از اراده که دیگه آرون اعتقادم به این معنا در حال پاک شدنه و زجر از انکار و شک به هسته ی خودم. اما شروع یه دوره که میدونی اولش خوبه و از روز دوم قرار هست تو رو به دیوار بکوبه، نیاز به یه هدف و اعمال هدفمند داره. پس منم مثل سارا یه چالش خاص برای خودم ساختم که شامل کتاب خوندن، ورزش هر روزه، رسیدگی به پوست و ویتامین های بدن، زنده نگه داشتن واژگان یه زبان در ذهن و یه قوانین ساده برای خوراک روزانه هست و البته ثبت هر روز در اینجا. شروع یه تعهد. با تمرکز بر روی تلاش برای انجام کار های ساده و تشویق خودم در انتهای روز . مثل امروز که بستنی خونه خاله رو رد کردم یا اینکه هشت شب که برگشتیم، شروع به ورزش کردن کردم.

مطمئنم در روز های پیشِ رو حرف هایی بیشتری برای گفتن هست و تنها روز اول هست که خوش میگذره.
تا روز دوم?