ما عادت کردیم که بگیم بقیه بدن . کارهاشو اشتباهه . «مردم» از زیر کار درمیرن و وظایفشون رو انجام نمیدن و این دلیل اوضاع کشوره . ولی یادمون میره که ماهم در اینده – شاید الان ، شاید از قبل – جزوی از اونها میشیم . وقتی حواسمون به این چرخه ناقص و بی پایه نباشه ، خودمون در نهایت بدتر از اونها خواهیم بود . مثال ساده ای که همیشه در اون بودیم ؛ اموزش و تحصیل . یه چرخه بی انتها که میگیم سال بالایی ها این رو قانون کردن ولی باز با اگاهی به نادرستی اون ، خودمون رعایتش میکنیم . اصلا حواسمون به این نیست که بابا خودمون مدتی قبل اون رو نهی میکردیم .
چیزی که من جوون - با کمتر از بیست سال سن - رو به خودش درگیر کرده ؛ تحسین کردن تنبلی هست که بین دانشجو ها از همون دوره ی راهنمایی مدرسه شروع میشه . اینکه این مدل ادم ها _ شاید _ زحمت میکشن ، هزینه میکنن ، وقت و جای برخی رو میگیرن تا بیان و کارهایی که باید بکنن رو انجام ندن . پشت استاد صفت های ناخوشایند بدن . نفهمی و کوتاهی خودشونو رو تقصیر معلم های قبلی ، وضع حاضر با هر چیز دور از دسترسی میندازن . تا وقت و فرصتی پیدا کنن و برن و سریال های بی انتها ی نتفیلیکس رو ببین . من رو توی ذهنتون یه خرخون چاپلوس تصور کردین . این تصور هم نتیجه این چرخه هست ؛ اینکه تنها مسخره کنیم .جدی نباشیم . به دنبال راه حل نباشیم . هسته درونی حرف رو نگیریم و تنها به دنبال این باشیم که به نکته ای پیدا کنیم تا با اون ، فرد رو سرکوب کنیم .
چرا هیج وقت رفتار سازنده ای رو شروع نکردیم . چرا ایده هایی که برای راه انداختن یه چیز بزرگ و جدی بودن رو بین جمع همسنی هامون بلند نگفتیم . شاید گاهی جمع کوچیکی پیدا کنیم که بشه اروم نظر رو گفت ولی مطمئنم که باز هم با ترس و لرز گفته میشه . این همین دلیل واضحی برای اینه که کم اتفاق میوفته که یه اتفاق ، یه ایده ، یه شرکت و گروه خلاق بزرگ شه در اینجا و در این منطقه به وجود میاد . ما عادت کردیم دست بزنیم برای کسی که نکته ریز مسخره و خنده داری تری پیدا کرده باشه . جدی بودن در بین ما نکوهش شده . فرد جدی رو مسخره میکنیم چرا چونکه اون بیشتر از ما فکر کرده یا این نقص رو به ما یاداوری کرده که ما عقب موندیم . پس بهترین کار اینکه اونو به عقب بکشیم تا خودمون بلند شیم و قدمی به جلو برداریم .
همین جو مسخره باعث شده که من و کلی ادم دیگه نتونیم حرف دلمونو بزنیم و بیایم اینجا و بی نام حرف
های نگفته بزنیم . دیدین ؟این رفتار من هم نتیجه ای از این جو هست . الان خودم هم مثل این ادم ها رفتار کردم ...
برای ترمیم و تصحیح این چرخه معیوب تنها کاری که باید بکینم که اگه فردی اومد در بینمون حرف جدی زد، ایده ای برای پیشرفت و حرکت جدیدی داد ، به حرفش گوش کنیم . مسخرش نکنیم . بهش افتخار کنیم و تشویقش کنیم برای حرکت . باید حرف هامون در همیدیگه اعتماد به نفس ایجاد کنه .
و اینکه هر جا که هستیم « یک قدم جلوتر برداریم »