برای تمام ایرانی ها، اسفند ماه متفاوتیه. من بیشتر از هر بنی بشر دیگه ای روزهای پایانی اسفند رو بیرون از خونه بودم. از ۱۰ سال پیش به این طرف، شاید به جرات بگم امسال و پارسال تنها سالهایی بودن که " بوی عید " رو نمی تونستم حس کنم. اون شور و نشاط مردم ، اون حجم زیاد رفت و آمد و حس خوبی که توی فضا بود از دو سال پیش به اینطرف دیگه حس نشد. این خیلی غمگینم میکنه، بخش بزرگی از خاطرات و آرشیو عکس های منو روزهای پایانی اسفند شکل داده. ساعت دو نصف شب یک ساعت مونده به سال تحویل تو خیابون دوییدن دنبال خشکشویی تا پیاده روی از چهارراه ولیعصر به سمت تجریش، خاطرات منو شکل داده با روزهای پایانی اسفند، اما امسال، نشستم تو خونه و دارم خاطرات مرور می کنم. غم بزرگیه.