بارها در طول روز میشود که دلم میخواهد بابت آن چیزهایی که باب میلم نیست، تلافیجویانه و با شدیدترین برخورد، با اطرافیان بیملاحظهام برخورد کنم: اویی که سادهترین قوانین شهروندی را زیر پا میگذارد. اویی که دمدستیترین قواعد رانندگی را نادیده میگیرد. اویی که بارها یک اشتباه را تکرار میکند؛ و همهی خطاها و ناهنجاریهایی که خود من در آنها سرآمد هستم.
از این دست اعترافات در زندگی روزمرهی ما نایاب شده و با فراموش کردن این مهم که هیچکداممان «علیهالسّلام» نیستیم، شخصیتمان را برای دیگران غیرقابل تحمل و یا مشمئزکننده کردهایم.
بپذیریم که سر تا پا خطاییم و اشتباه تا بتوانیم از منمان فاصله بگیریم و به خودمان برسیم.