
روز شنبهای که میرسد، زیرزمین دنج محله در پورتلند پر میشود از وسایلی که هر کدام قصهای برای گفتن دارند؛ از چایساز ازکارافتاده و عروسک پارهی خاطرهانگیز گرفته تا دوچرخهها و لباسهای یادگاری. در این دورهمی ماهانه که به «کافه تعمیر» معروف است، داوطلبان دستبهآچار با حوصله و لبخند کنار مردم مینشینند تا بدون هیچ چشمداشتی، جان تازهای به این اشیاء ببخشند. اینجا خبری از جادو نیست، بلکه انسانهاییاند که با هر دوخت، لحیم و اتصال ساده، هم جیب شهروندان را از هزینههای سنگین نجات میدهند، هم بار کوههای زباله بر دوش زمین را سبک میکنند و هم به یادمان میآورند که شکستهشدن پایان کار نیست، بلکه دعوتی است برای دوباره ساختن و به هم وصلشدن.