رعد و برق در هر ثانیه حدود 44 بار به زمین برخورد می کند! این یعنی در هر روز بیش از 1.4 میلیارد برخورد رخ می دهد. با وجود فراوانی آن، احتمال اینکه صاعقه به کسی برخورد کند به طرز اعجاب آوری کم است.

در قدیم، غروبهای زمستانی حال و هوای دیگری داشت. آسمان گاه به رنگ سرخ در میآمد و گمان میکردیم که فردا تعطیل است. گاه نیز، تاریکی مطلق بر زمین حکمفرما میشد و رعد و برق، تنها نوری بود که آسمان را میشکافت. در آن زمان، خبری از گوشیهای هوشمند نبود و در تاریکی مطلق، مادرم با معجزه شمع، روشنایی را به خانه میآورد.
به آشپزخانه میرفت و شمعی روشن میکرد. سپس، نلبکی برمیداشت و شمع را خم میکرد تا مواد مذاب آن در نلبکی بریزد. بعد از سفت کردن شمع در جای خود، با روشن شدن تدریجی محیط، چند شمع بزرگ دیگر را نیز به همان روش روشن میکرد و در نقاط مختلف خانه، مانند پذیرایی، حال، اتاقها و دستشویی قرار میداد.
در نهایت، لامپ گازی را با کبریت روشن میکردیم و غرق در سکوت و حس غریبی میشدیم که آن بارانها و ابرها به همراه داشتند.
حسرت گذشته:
دلم برای آن بارانها و ابرها تنگ شده است. دلم برای آن حس کودکانهای که در آن زمان داشتم تنگ شده است.
تغییرات آب و هوا:
با وجود تمام مزایای دنیای مدرن، مانند گوشیهای هوشمند، دلم میخواهد دوباره آن بارانها و برفها و ابرهای سنگین رنگی را ببینم. واقعیت این است که ابهت زمستان در سالهای اخیر از طبیعت گرفته شده و جای خود را به هوای آلوده داده است.