از نظر من، استعداد یک انرژی ذاتی و منحصر به فرد در وجود هر انسان است که به او قابلیت خلق آثار هنری بدیع می‌بخشد. این انرژی می‌تواند به طور مستقیم یا غیرمستقیم خود را نشان دهد.
انتقال غیرمستقیم انرژی ذاتی:
در برخی افراد، این انرژی ذاتی به طور غیرمستقیم از طریق مشاهده، مطالعه یا شنیدن آثار هنری به دیگران منتقل می‌شود. زمانی که مخاطب با یک اثر هنری اصیل روبرو می‌شود، انرژی ذاتی هنرمند از طریق آن اثر به او منتقل شده و در او احساسات، تفکرات و الهامات جدیدی برمی‌انگیزد.
هنرمندان حرفه‌ای در واقع خود به استادان کنترل و هدایت نور و انرژی‌های درون خود تبدیل شده‌اند. آنها از طریق خلق آثار هنری، این انرژی و طعم نور جاری را به مخاطبان منتقل می‌کنند. این هنرمندان مهارت کنترل و هدایت این انرژی را به خوبی فرا گرفته‌اند و می‌توانند آن را در قالب‌های مختلف هنری مانند نقاشی، موسیقی، شعر و غیره به اشتراک بگذارند.
نقش استاد در کشف و پرورش استعداد:
استاد نقشی کلیدی در کشف و پرورش استعداد هنرجویان دارد. او با شناسایی رنگ‌ها و حضور این انرژی‌ها در وجود هنرجو و آموزش زبان برخورد با آنها، به هنرجو کمک می‌کند تا استعداد ذاتی خود را شکوفا کند.
استاد باید با ظرافت و صبر با "هیولاهای درون" هر هنرجو، که نمادی از موانع و چالش‌های ذهنی هستند، روبرو شود و آنها را به درستی بیدار کند تا به جای مانع، به ابزار خلق آثار هنری بدیع تبدیل شوند.
موتور تولید رنگ و کارخانه خلاقیت:
تمرین و ممارست مداوم مانند موتوری است که رنگ‌ها و خلاقیت هنرجو را پررنگ‌تر و قوی‌تر می‌کند. با تمرین و ممارست، کارخانه خلاقیت در وجود هر فرد روشن می‌شود و او به خلاقیت و نوآوری در زمینه‌های مختلف هنری دست می‌یابد.
وظیفه من به عنوان استاد:
من به عنوان استاد، وظیفه دارم این موتور خلاقیت را در وجود هنرجویانم پیدا کنم و به آنها کمک کنم تا کارخانه خلاقیت خود را روشن کنند.
همه انسان‌ها مانند دو دست و دو پا، رنگ‌ها و خلاقیت در وجود خود دارند. فقط کافی است به این پتانسیل ذاتی خود ایمان داشته باشند و با تمرین و ممارست آن را شکوفا کنند. ذهن و وجود هر انسان مانند زمینی بایر است که آماده کاشت بذر خلاقیت و ساخت کارخانه‌ای غول‌آسا از امید و نوآوری است.
