
من سوار بر اسب سفید خیالاتم به دنبال تو میتاختم؛ درست مثل همان عاشقی که میگوید قلبم تا ابد برای تو میتپد، حتی اگر تورم نقطهبهنقطه به سقف آسمان برسد! در رویاهایم، قرار بود زیر باران پاییزی برقصیم، بیخیال دنیا و دغدغههایش؛ یکی چتر به دست و دیگری غرق در لبخند. اما وقتی به مغازه رفتم تا همان چتر رویایی را بخرم، متوجه شدم که شاخص قیمت مصرفکننده (CPI) رمانتیک بودن را هم بهشدت گران کرده است. بله، همانطور که در متون کهن آمده «عشق صبور و مهربان است»، اما ظاهراً فروشندهی چتر هیچ بویی از صبر و مهربانی نبرده بود!
تصمیم گرفتم به تو «فضا» و «آزادی» بدهم؛ البته نه فقط به این دلیلِ فلسفی که آزادی باعث ماندگاری عشق میشود، بلکه بیشتر به این خاطر که هزینه اجاره یک کافه دنج برای دو نفر، دیگر با معادله کلاسیک اقتصاد (MV=PY) همخوانی نداشت! تازه آنجا بود که فهمیدم عشقِ خالص شاید در تئوری رایگان باشد، اما در عمل اقتصاد میخواهد. لباسِ زیبا، شامِ دونفره و حتی هزینه نگهداری از همان اسبی که قرار بود با آن به سراغت بیایم، همگی درگیر نوسانات بازار شدهاند. انگار در دنیای واقعی، منحنی عرضه و تقاضای عاشقی هم بدون پشتوانه مالی به نقطه تعادل نمیرسد.
با تمام این اوصاف، حتی اگر فردا سیستم نمیتواند قیمت آن را بشکند؛ تو ارزان نمیشوی و من از این سرمایهگذاری خسته نخواهم شد.
Vibe Writing