همیشه به خاطر داشته باشید که دنیا هرگز مدیون شما نیست، زیرا قبل از شما نیز وجود داشته است. ~ جان استیل

نوشتهی فوق من را یاد جملهای از ویکتور فرانکل روانشناس یهودی میاندازد که در کتاب « انسان در جستجوی معنا » مینویسد، بیش از آنکه از این در غم باشیم که چرا دنیا به صداها و نالهها و دست و پا زدن ما جواب نمیدهد و اینگونه به پوچی برسیم، در عوض باید بگوش باشیم و ببینیم دنیا از ما چه میخواهد. در واقع بجای اینکه در پی این باشیم که دنیا به حرف ما گوش دهد ما باید به حرف دنیا گوش دهیم. باید به جهان نگاه کنیم و از خود بپرسیم، چرا. « چراهای روزانه » رابطهام با این دنیا چگونه است. به نیازهای روزمره جامعه گوش دهیم، آن را بیان کنیم و بدنبال حل مساله باشیم.
روزنوشت ۱۳ دی ۴۰۲ چهارشنبه