برگ ها زیباترین مرگ را دارند، دقت کنید، در زمانی که عمر یک برگ به پایان می رسد به آرامی یک رنگ زیبا به خود می گیرد؛ یک تغییر رنگ شگفت، این برگ پس از یک عمر کار مفید؛ و تبدیل دی اکسید کربن به اکسیژن، این عنصر حیاتی، این حیات؛ زرد و بعد نارنجی می شود؛ گویی یک عمر در پیله بوده است، و حال زمان رهایی و پرواز رسیده؛ هر بار باد زیر گوشش نوازش می کرد که با من می آیی؛ تا سبز بود جواب منفی بود، اما الان زمان پرواز و سفر رسیده؛ زمان سفر با بادی که همیشه در سفر بوده، برگ درخت را با شوق رها می کند و سفری را با باد به دل جنگل آغاز می کند؛ آری مرگ برگ زیباست؛ این برگ ها پس از رهایی درخت طبق ذاتشان؛ که دوستان آب ، باد و درخت بودند-- چه دوستانی ، کمی حسادت کردم؛ زمین را رنگارنگ می کنند، بازیچه قدم های کودکان، عاشقان و شاعرانی می شود که این دنیا را میسازند.

آرزوی مرگی زیبا همچون برگان درخت را دارم، آمین.
نویسنده سهراب خان بدر.