
من شدم عاشق تو یا تو شدی عاشق من؟!
لطف ارباب به نوکر چه زیاد است زیاد!
یک نفر گفت ” حسین” اشک همه درآمد
نمک نام تو دلبر چه زیاد است زیاد

از آن خوشم که شدم نوکر سرای حسین
منم غلام کسی که بود گدای حسین
دو چشم داده خداوند تا که گریه کنم
یکی برای حسن آن یکی برای حسین
یقین که آتش دوزخ حرام گردیده
به جسم آنکه بود یار آشنای حسین
برای بخشش کوه گناه یک راه است
بریز قطره ی اشکی تو در عزای حسین
کبوتر دل عشاق هر شب جمعه
نشسته است روی گنبد طلای حسین
خدا کند که شبی زائر حرم گردیم
و جان دهیم همان شب به کربلای حسین
به گوش جان تو اگر بشنوی هنوز آید
ز زیر نیزه و تیغ و سنان صدای حسین

آقا! تو را «آقا» مرا «نوکر» نوشتند
یعنی تو را اوّل مرا آخر نوشتند
روی سیاه من یقیناً حکمتی داشت
شکر خدا نام مرا قنبر نوشتند
روزی که نام «بهتران» را می نوشتند
نام تو را از هر کسی بهتر نوشتند
آری تو را حتی میان پنج تن هم
در روز خلقت گریه آورتر نوشتند
این قسمت ما بوده که سردار باشیم
امّا تو را در کربلا بی سر نوشتند
این اشک دیده… نه… چراغ برزخ ماست
از برکت تو اشک را گوهر نوشتند

عاشق و دلباخته اربابت که باشی همه چیز را در او خواهی دید.
و چه زیبا شاعر سروده: در بند کسی باش که در بند حسین است

اگر چه گریه کنت سر به زیر و محجوب است
به پیشگاه تو اما همیشه سر، بالاست
من این وسط چه بگویم زبان من لال است
که دل سپرده بزم محبت تو خداست
یقین شده است برای دلم که هر کس که
شده است نوکر این خانه مادرش زهراست
به چشم تنگ حقارت نگاهشان نکنید
گدا همین که به آقای ما رسید، آقاست

اسیر عشق حسینم اسیر می میرم
به شوق کرب و بلایش حقیر می میرم
اگر که روزی من کرب و بلا شود مولا
میان آن حرم دلپذیر می میرم
اگر کرم کنی و وقت مرگ من آیی
به شوق این کرم بی نظیر می میرم
اگر که ملک جهام را بدست آرم من
بدون مهر و ولایت فقیر می میرم
لباس نوکریت داده اعتبار مرا
اگرچه نوکرم اما امیر می میرم
ز بس که گریه برایت مقدس است آری
میان گریه شبی ناگریز می میرم
میان روضه ی مقتل اگر خدا خواهد
به یاد آن بدن غرق تیر می میرم
برای عرض ارادت به ساحت ارباب
برای حنجر طفل صغیر می میرم

شکر خدا که چشم پر از اشک و سوز من
غیر از شما بهر کسی پر بکا نشد
خوشبخت، نوکری که دم جان سپردنش
چشمش به غیر روی شما هیچ وا نشد

کشتـی نــــــوح نشـد منتـظر هیـچ کســـــی
ایـن حُــــسِــــیْـــــن اسـت که بـا خـود همـه را خواهـد بـرد…

هرکه کوچک شد به پاى تو بزرگش می کنند
خادم پایین مجلس از همه بالاتر است






تعذیه خانی و شبیه خانی سهیل طریقی لاهرود در نقش عمربن سعد # تاسوعا و عاشورای حسینی # ماه محرم # نوکری ارباب # عکس سهیل طریقی # مسجد چهارده معصوم تهران کیانشهر # سهیل طریقی طراح انواع لباس های شبیه خانی # جوان کم سن و اجرای بی نظیر مخالف خانی # عشق # مخالف خان # لاهرود # سهیل طریقی نوکر وعاشق # تعذیه