
تمام راز هستی دردل بذری نهان است.
هرذره بشکافی در او راز جهان است.
بخوان برگی ز دیوان درخت آفرینش
که درس زندگی سادتر از آب روان است.
درختان نبض هستی در رگ جان وحیاط اند
دریغا دریغا دریغا آدمی با جان خود نا مهربان است
به آیین طبیعت خاک شو تا سبز گردی
که پر باری قامت افتادگان است.
من و تو وارث سبزینه پیشنیان ایم
خوشا پیری که میراثش گلستانی جوان است.