ویرگول
ورودثبت نام
سهیلا سعدی
سهیلا سعدی
سهیلا سعدی
سهیلا سعدی
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

وادی خاموشان

«به یاد رهبر عزیزم سید علی»

آفتاب

روی دوشش انداخت

کیسه ی نورش را

و از این بادیه رفت

ماه در خانه نشست

و دگر پای به ویرانه ی شب ها نگذاشت

آسمان با بغض به زمین می‌نگریست

بیشه ها زرد شدند

بوته ی لادن ها

غنچه های محبوس

همه از کف رفتند

رخت ماتم کرد

بر تنش شالیزار

و مترسکها در خفا خندیدند

رقص ماهیها لب شط ها گم شد

اشک حسرت ریخت

در دلش اقیانوس

و زمین رفت به خوابی ابدی

همه گریان بودند

به جز آن باد سیاه

که دلش میخواست

در دل تاریکی

به هم آغوشی صحرا برسد

۴
۱
سهیلا سعدی
سهیلا سعدی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید