سلام
من خودم را دوست ندارم!
بارها و بارها این جمله رو در ذهنم تکرار کردم و باورم شد.
دنبال این بود که یاد بگیرم چه جوری خودم رو دوست داشته باشم.
اما مگر میشود من خودم را دوست نداشته باشم ، من خودم را دوست دارم فقط نمیدانستم چگونه آن را نشان دهم و به خودم عشق بورزم.
درست است من سالها به دنبال نظر و قضاوت دیگران بودم و اگر کسی از من ایراد میگرفتم تمام روحم به هم میریخت، این همان دوست داشتنم بود ولی در مسیری نادرست و اشتباه.
فکر میکردم زمانی که در چشم دیگران خوب جلوه کنم و تایید انان شامل حال من شود، حال زندگیم خوب خواهد بود.
غافل از آنکه درونم آشفته شده و باید آن را سر و سامان بدهم.
ازدواجم فرصت خوبی بود برای سفری پر از دلهره، اضطراب و هیجان و شگفتی !
سفر به درون!
آن هم در موقعیت و شرایط خاص جهانی و فردی!
جهان داشت با کرونا دست و پنجه نرم میکرد و من هم در حال جستجو در سرزمین ناشناخته درونم بودم...
حالم بهتر است.
بیشتر از این سفر خواهم نوشت!!
یاحق