قرص نعنا

گاهی وقتا یه چیزایی تو زندگی که خیلی برامون مهمن، چند سال بعد ممکنه حتی یادمون هم نیان.

گاهی هم برعکس، یه چیزای پیش و پا افتاده و کم اهمیتی که شاید خیلی هم برامون خوشایند نیست، میشه یه خاطره!!

یه خاطره که تا آخر عمر هر وقت به یادت میاد، با خودش لبخند میاره!

قرص نعنا برای من از همون خاطره‌هاست...

یه خاطرهٔ دور و دورتر

قرص نعنا تو خاطر من یه پیرزنه با یه صورت سفیدو یه چادر مشکی،که همیشهٔ خدا سر گذر بازار نشسته بود و یه سینی پر قرص نعناهای سبزو سفیدو قرمزجلوش بود ، قرص نعناهایی که خودش درست میکرد و فرمول پختشو غیر از خودش هیچکس نداشت ، ما بهش می‌گفتیم، پیرزن قرص نعنایی!!

یه کم که دورتر میرم قرص نعنا ننه گلابتونه با یه نگاه مهربون و یه لبخند گوشه لبش ، یه پیرهن نخی گلدار با دو تا جیب کنار پیرهنش که هر کدوم به اندازه یه کیسه جا داشتن و همیشه آویزون بودن،

هر وقت میرفتم پیش ننه گلابتون، می گفت:

ننه دستتو بیار جلو میخوام یه چیزی بهت بدم،

بعد دست میکرد تو جیبش و‌دو‌تا قرص نعنا میذاشت کف دستم!!

میگفت: یکی واسه خودت ، یکی هم بده به داداشت....

اون موقع زیاد خوشحال نمی‌شدم از این بخشش ننه گلابتون، تو دلم میگفتم:وااای، بازم قرص نعنا؟!!!!!

اما.....

حالا دیگه نه پیرزن قرص نعنایی هست ، نه ننه گلابتونی،نه حتی اون قرص نعناها!!

اما همون قرص نعنای ساده بهانه‌ایی شده واسه اینکه گاه گاهی یادشون بیفتم و از ته دل ‌بگم، خدا رحمتشون کنه.

گاهی با خودم فکر میکنم چقدر خوبه همیشه یه بهونهٔ کوچیک تو جیبمون داشته باشیم‌.

شاید همین بهونه کوچیک،بعدها یه لبخندی گوشهٔ لب یکی بیاره و از ته دل بگه خدا رحمتش کنه......!!