
تا سال گذشته لذت بخشترین تفریحم این بود که:
صبح روزای ابری زمستونی وقتی همهٔ اهل خونه میرفتن دنبال کار و بارشون....
تو آرامش و سکوت صبح
خرده نونهایی که از روز قبل جمع کرده بودم رو میذاشتم لبۀ بالکن!
پنجرهرو تا ته باز میکردم!
اول به نفس عمیق میکشیدم!
بعد...
روی مبل جلوی پنجره محبوبم مینشستم!
به صدای موسیقی گنجشکها ونوکزدنشون به خرده نونها گوش میدادم
و به وسعت بازه جلوی پنجره که به کوههای زاگرس ختم میشد خیره میشدم!
همزمان با خوردن کوکی خونگی و نسکافه از این همه زیبایی هم لذت میبردم...

اما امسال...!!
چند تا آپارتمان یهو مثل قارچ، جلوی پنجرۀ محبوبم سبز شدن!!
دیگه نه از اون سکوت صبح خبری هست!
نه موسیقی گنجشکها!
ونه اون وسعت سبز!
توصیه میکنم اگه هنوز قارچهای سمی جلوی پنجرۀ محبوبتون سبز نشدن حتما این لذت رو تجربه کنید...