نگاه تارمو به چراغ سبز دوختم و منتظر موندم تا قرمز بشه و از خیابون رد بشم
به محض اینکه قرمز شد ماشینا وایستادن و آدما شروع به حرکت کردن
از جام تکون خوردمو با قدمای لرزون به اون سمت خیابون حرکت کردم
هنوز مونده بود برسم که دوتا پسر از کنارم رد شدنو یکیشون از عمد بهم طعنه زد برگشتم نگاش کردم ک چشمکی تحویلم داد و گفت: خوشگل
همین کلمه کافی بود تا اشکم بیوفته پایین
اون ندیده بود و رد شد
شاید از سر حماقت بود..نمیدونم..
ولی از وسط خیابون بلند داد زدم تا صدام به گوشش برسه: اگه خوشگل بودم شب تولدم با دوست دوران بچگیم قرار خاستگاری نمیزاشت
شنید
وایستاد
برگشت
نگام کردم
نه تنها اون
دوستشم برگشت و با تعجب نگام کرد
ن تنها دوستش همه آدمهایی که تا چند لحظه پیش بی احساس از کنارم رد میشدن وایستان و با تعجب نگام کردن
دوباره لبخند زد و گفت:شاید لیاقت تو بیشتر از اون احمقه ک ازین چشمای خوشگل گذشته
مخم هنگ کرد
یه غریبه بود و نمیشناختمش و نمیشناخت منو
ولی جوری ازم تعریف که اون هیچوقت اینطوری تعریف نکرده بود ازم
بی اختیار بهش لبخند زدم که لبخندش بیشتر کش اومد و بازم داد زد: آفرین بخند خوشگلتر میشی