تعدادی از زبانها، معمولاً برنامه نویسی بلوکی زبانهای کاربردی، انواع را استنتاج میکنند و برنامهنویس را از نوشتن حاشیهنویسیهای نوع رها میکنند. طراحی رسمی و مطالعه سیستم های نوع به عنوان نظریه نوع شناخته می شود.
تایپ شده در مقابل زبان های تایپ نشده
یک زبان در صورتی تایپ می شود که مشخصات هر عملیات، انواع داده هایی را که عملیات برای آنها قابل اجرا است، تعریف کند.[71] به عنوان مثال، داده ای که با "این متن بین نقل قول ها" نشان داده می شود، یک رشته است و در بسیاری از زبان های برنامه نویسی، تقسیم یک عدد بر یک رشته معنی ندارد و اجرا نخواهد شد. عملیات نامعتبر ممکن است هنگام کامپایل شدن برنامه شناسایی شود (بررسی نوع "استاتیک") و توسط کامپایلر با ی برنامه نویسی بلوکی ک پیغام خطای کامپایل رد شود، یا ممکن است در حین اجرای برنامه شناسایی شود (بررسی نوع "دینامیک"). در یک استثنای زمان اجرا بسیاری از زبان ها به تابعی به نام کنترل کننده استثنا اجازه می دهند تا این استثنا را مدیریت کند و به عنوان مثال همیشه "-1" را به عنوان نتیجه برمی گرداند.
یک مورد خاص از زبان های تایپ شده، زبان های تک تایپی است. اینها اغلب زبانهای اسکریپتنویسی یا نشانهگذاری هستند، مانند REXX یاSGML، و فقط یک نوع داده دارند [مشکوک - بحث] – برنامه نویسی بلوکی معمولاً رشتههای کاراکتری که هم برای دادههای نمادین و هم برای دادههای عددی استفاده میشوند.
در مقابل، یک زبان تایپ نشده، مانند اکثر زبانهای اسمبلی، اجازه میدهد تا هر عملیاتی بر روی هر داده، معمولاً توالیهایی از بیتها با طولهای مختلف انجام شود.[71] زبانهای بدون تایپ سطح بالا عبارتند ازBCPL، Tcl و برخی از انواع Forth.
در عمل، در حالی که تعداد کمی از زبانها از نظریه نوع تایپ شده برنامه نویسی بلوکی در نظر گرفته میشوند (تأیید یا رد همه عملیات)، بیشتر زبانهای مدرن درجهای از تایپ را ارائه میدهند.[71] بسیاری از زبانهای تولید ابزاری برای دور زدن یا براندازی سیستم نوع، ایمنی نوع تجارت برای کنترل دقیقتر بر اجرای برنامه فراهم میکنند (به ریختهگری مراجعه کنید).
استاتیک در مقابل تایپ پویا
در تایپ استاتیک، همه عبارات قبل از اجرای برنامه، معمولاً در زمان کامپایل، نوع خود را تعیین می کنند. به عنوان مثال، 1 و (2+2) عبارت های عدد صحیح هستند. آنها را نمی توان به تابعی ارسال کرد که انتظار رشته ای دارد یا در متغیری که برای نگهداری تاریخ ها تعریف شده است ذخیره شود.[71]
زبانهایی که بهصورت ایستا تایپ میشوند، میتوانند آشکارا تایپ شوند یا تایپ شوند. در حالت اول، برنامه نویس باید به صراحت انواع را در موقعیت های متنی خاص بنویسد (مثلاً در اعلان های متغیر). در برنامه نویسی بلوکی حالت دوم، کامپایلر انواع عبارات و اعلان ها را بر اساس زمینه استنباط می کند. بیشتر زبانهایی که به صورت ایستا تایپ میشوند، مانند C++، C# وJava، آشکارا تایپ میشوند. استنتاج نوع کامل به طور سنتی با زبان های کاربردی مانند Haskell وML همراه بوده است.[72] با این حال، بسیاری از زبان های آشکارا تایپ شده از استنتاج نوع جزئی پشتیبانی می کنند. به عنوان مثال، C++، جاوا و C# همه در موارد محدودی از انواع مختلف استنباط میکنند.[73] علاوه بر این، برخی از زبان آموزش برنامه نویسی کودکان و نوجوانان های برنامه نویسی اجازه می دهند که برخی از انواع به طور خودکار برنامه نویسی بلوکی به انواع دیگر تبدیل شوند. به عنوان مثال، در جایی که برنامه انتظار یک شناور را دارد، می توان از یک int استفاده کرد.
تایپ پویا که تایپ پنهان نیز نامیده می شود، ایمنی نوع عملیات را در زمان اجرا تعیین می کند. به عبارت دیگر، انواع به جای عبارات متنی، با مقادیر زمان اجرا مرتبط هستند.[71] مانند زبانهای استنباطشده با نوع، زبانهایی که بهصورت پویا تایپ میشوند نیازی به نوشتن حاشیهنویسی نوع صریح روی عبارتها از سوی برنامهنویس ندارند. از جمله، این ممکن است به یک متغیر اجازه دهد تا به مقادیر مختلف در نقاط مختلف اجرای برنامه اشاره کند. با این حال، تا زمانی که یک قطعه کد واقعاً اجرا نشود، نمیتوان خطاهای نوع را بهطور خودکار شناسایی کرد که به طور بالقوه اشکالزدایی را دشوارتر میکند. Lisp، Smalltalk، Perl، Python، JavaScript، Ruby، Ring وJulia همگی نمونههایی از زبانهای تایپ پویا هستند.
تایپ ضعیف و قوی
تایپ ضعیف اجازه می دهد تا یک مقدار از یک نوع به عنوان یک نوع دیگر در نظر گرفته شود، برای مثال در نظر گرفتن یک رشته به عنوان یک عدد.[71] این میتواند گاهی مفید باشد برنامه نویسی بلوکی ، اما همچنین میتواند باعث شود برخی از اشکالات برنامه در زمان کامپایل و حتی در زمان اجرا شناسایی نشوند.
تایپ قوی از این خطاهای برنامه جلوگیری می کند. تلاش برای انجام عملیات بر روی نوع نامناسب مقدار یک خطا را ایجاد می کند.[71] زبانهایی که با تایپ قوی تایپ میشوند معمولاً از نظر نوع برنامه نویسی بلوکی ایمن یا ایمن نامیده میشوند.
یک تعریف جایگزین برای «تایپ ضعیف» به زبانهایی مانندPerl، Ring وJavaScript اشاره دارد که تعداد زیادی از تبدیلهای نوع ضمنی را مجاز میکنند. به عنوان مثال، در جاوا ا Block programming سکریپت، عبارت 2* x به طور ضمنی x را به یک عدد تبدیل می کند.