
کدگذاری و ذخیره سازی رمزهای بیت کوین در دیانای های مصنوعی بحث جدیدی نیست، اما در مطالعهای که بتازگی صورت گرفته، محققان میگویند دادههای کدگذاری شده در DNA را میتوان بجای نگهداری در یک کپسول یا محیط آزمایشگاهی در اشیا معمولی مانند عینک یا دکمه پیراهن ذخیره کرد.
عبارات و اطلاعات رمزی را از امروز میتوانید در لباس خود و یا هر نوع شی عادی دیگری ذخیره کنید. این در حالیست که یافتههای پیشین بر ذخیره سازی این دادهها در دیانای مصنوعی و محیطهای آزمایشگاهی متمرکز بودهاند. اما یک مطالعه جدید به نام «ساخت موادی با قابلیت ذخیره سازی به کمک دیانای اشیا» نشان میدهد که پسوردهای بیت کوین را میتوان در وسایل گوناگون ذخیره کرد. به گفته نویسندگان این مقاله:
ما به کمک ذخیرهسازی دیانای اشیاء (DoT) توانسته ایم موادی با حافظه تغییرناپذیر بسازیم. در این روش مولکولهای دیانای پس از ثبت دادهها در دانههای سیلیس (Silica Beads) نانومتر ذخیره میشوند که سپس در مواد مختلفی بکار میروند.
مراحل تئوریک این پروسه ساده است، چرا که دیانای از چهار ماده اصلی: آدنین (A)، گوانین (G)، سیتوزین (C) و تیامین (T) شکل گرفته است و میتوان از الگوریتمی برای تبدیل اطلاعات دیجیتال صفر و یک به توالی این مواد چهارگانه که اولیگونوکلئوتید یا الیگوس خوانده میشوند، استفاده کرد. نخست محققان جزئیات مربوط به رمزگذاری "خرگوش استنفورد" را با اطلاعات مورد نیاز بررسی نموده و تا حدی موفق به تقلید فاکتورهای زیست شناسی شدند. "خرگوش استنفورد" یک مدل آزمایشی سه بعدی است که در برنامههای گرافیکی مورد استفاده قرار میگیرد. در این مقاله همچنین آمده است: "ما در مرحله اول حجم فایل استریولیتوگرافی باینری (stl) خرگوش را از 100 کیلوبایت به 45 کیلوبایت کاهش دادیم. سپس از روش کدگذاری DNA Fountain برای رمزگذاری این فایل در 12000 اولیگونوکلئوتید دیانای استفاده کردیم."

این اولیگونوکلئوتیدها که در دانههای میکروسکوپی نگهداری شده اند، بروی رشته ای قرار میگیرند که به عنوان ماده ای مصرفی در چاپگرهای سه بعدی استفاده میشود. پس از پرینت شی دلخواه میتوان دادهها را استخراج و رمزگشایی کرد. محققان میگویند بخاطر حجم انبوه اطلاعات موجود در شیء، "حتی با حذف حدودا 80٪ از اولیگونوکلئوتیدهای DNA هنوز هم امکان رمزگشایی صحیح فایل وجود دارد."
ینگ ارلیچ (Yang Erlich) نویسنده اصلی این مقاله در مصاحبه ای با سایت vice.com گفت: "فرض کنید فردی فکر میکند که شما قصد انتقال اطلاعات را از یک مرکز تحقیقاتی و یا مرز یک کشور دارید، آنها شما را دستگیر کرده و تمام وسایل الکترونیکی شما را بررسی میکنند." در این مقاله آمده است که روش استگانوگرافی در چنین شرایطی میتواند کاملا مفید باشد، با این حال این فناوری در صورت مقرون به صرفه بودن میتواند موجب پیشرفت فراوانی در زمینه کدگذاری اطلاعات شود. در ادامه این گزارش نوشته شده است:
روش ذخیره سازی DoT قابلیت تبدیل طیف گستره ای از اشیا (شامل: جاکلیدی و دربطری) را به ابزارهای ذخیره و جابجایی مخفی اطلاعات دارد.
این فناوری حتی برای مدافعان حفظ حریم شخصی نیز جالب توجه است، زیرا به سختی میتوان اطلاعات ذخیره شده در این وسایل را استخراج کرد. در رابطه با این موضوع در این مقاله نوشته شده است که بمنظور دستیابی به اطلاعات فرد یا سازمان بازرسی کننده نه تنها لازم است تشخیص دهد کدام یک از وسایل حاوی دادههای رمزگذاری شده است (زیرا هیچگونه نشانه فیزیکی و ظاهری وجود ندارد)، بلکه لازم است آن شیء را با همان روش و فناوری کدگذاری شده کدگشایی کند. تصور کنید در چنین شرایطی ادارات کمرگ دچار چه ازدحامی خواهند شد.

در قسمت پایانی این گزارش توضیحاتی در رابطه با نحوه کدگذاری یک ویدئو YouTube درون یک عینک آمده است. ارلیچ در گفتگوی خود با سایت Vice گفت كه کاربرد این فناوری بسیار فراتر از جاسوسی بوده و قادر است در حوزههای امنیتی و پزشکی بسیار مفید باشد و اضافه کرد که: "افراد خوب نیاز دارند تا دادههای خود را مخفی نگه دارند، پس چرا گزینههای بیشتری در اختیارشان قرار ندهیم؟"
با این حال مراحل اجرایی این فناوری هنوز بسیار گران است، زیرا تولید دیانای به تنهایی حدود 2500 دلار هزینه داشته است. اما با سرعتی که فناوری درحال پیشرفت است، بعید نیست که علاقمندان به بازار و فناوری رمز ارز پیش از یاد گرفتن کلماتی همچون "اولیگونوکلئوتید" ، به استفاده از گجتها و ماگهای ساخته شده به روش DoT مشغول شوند.