ویرگول
ورودثبت نام
یک اصفهانی در نصف جهان
یک اصفهانی در نصف جهان
یک اصفهانی در نصف جهان
یک اصفهانی در نصف جهان
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

فتح قله اینقدرا هم مهم نیست.

امروز سر جلسه دفاع تز یه دانشجوی کارشناسی ارشد به عنوان استاد راهنمای اصلیش بودم. تزش چیز دندون گیری نبود ولی خب تلاششو کرده بود که یه تز خوبو جمع و جور کنه. به زبان انگلیسی نوشتن و اینکه اگه از جایی کپی کرده باشی افشا میشه کارو خیلی سخت میکنه.

یه ربع قبل از شروع دفاع به عادت همیشه زودتر رفتم محل ازمون. داشت تمرین میکرد. وقتی منو دید خوشو بش متعارف و ایستاد تا بشینم. همیشه من اونطرف میز بودم و منتظر بودم تا استاد بشینه. توی تمام اون سالها با خودم تکرار میکردم که دانشجو را تا قبل امتحان حسابی سخت بگیرم بهش ولی از لحظه امتحان دیگه متوقف بشه...همیشه میگفتم ببین چقدر دلت میخواد الان استادت بهت لبخند بزنه یادت باشه تو ولی اینکارو بکنی.. وقتی نشستم حال دخترکوچولوشو پرسیدم که گفت یدونه دیگه هم تو راهه.. قراره برگرده به شهرشون و توی کارخونه کوچولویی که باباش تازه تاسیس کرده کمکش بده...

دفاع تموم شد. بنظرم که ارایه خوبی هم داشت. اصلا استرس نداشت. اما مشکل از وقتی شروع شد که جلسه دفاعو ترک کرد تا در مورد نمره بحث کنیم. به تزش خیلی ایراد وارد کردند منو یکی دیگه مدام ازش دفاع میکردیم ولی خب نمیشد که بگیم نه.

نهایتا وقتی وارد اتاق شد و نمره اش را شنید صورتش گره خورد توی هم. چونه اش جمع شد و سعی کرد که بغضشو فرو ببره و جلوی گریه اشو بگیره.

نمیدونم نمره چیه ولی خوب یادمه که براش سالها جنگیدم. هیچ وقت راضی نبودم. همیشه گفتم این اون نیست. باز جنگیدم. حتی وقتی به قله ای می رسیدم که براش از دشتو دامنه بالا رفته بودم باز میگفتم این قله ای نیست که تحمل منو داشته باشه و دوباره از نو میجنگیدم..

با سقوط اون هواپیما الان میگم به جای فتح قله بهتره از گل های دشت لذت ببرم.


یا علی مدد..

سما/ دیوار چین. 20 ژانویه 2020

۱۰
۴
یک اصفهانی در نصف جهان
یک اصفهانی در نصف جهان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید