دورهمی..

این چند وقت میخواستم بیام یه مطلبی بنویسم که همزمان شد با این اتفاقات.. اینقدر جنس درگیری ذهنیمون متفاوت شد و حال دلمون شد غروب یروز عصرجمعه که از قضا پاییزی هم هست که اصلا دلو دماغی برا کسی نموند..

نکته اول در مورد نگارشمه: واقعیت اینکه من هیچ علاقه ای به پیروی از سبک و سیاق هیچ نویسنده ای ندارم. شاید متن خزعبل بنویسم شاید متن ساده و روان.. فی الواقع من آنچه که ذهنم در لحظه می تراود همی، همونو میارم رو صفحه نمایشگر. البت ( نه البته) که در ادامه سعی به اصلاحش میکنم و هر ازچندی هم منصرف میشم از انتشارش.

دوم اینکه چرا از اونجا کندم اومدم اینجا: صرفا بخاطر این بود من آدرس اون یکی را توی توییترم گذاشته بودم و مخاطب با خوندنش سعی میکرد به نتیجه ی خاصی از احوالم برسه و الخ.. دیدم بهتره از اونجا رها بشم.

این مدت هم احساس پوچی میکردم توی نوشتن.. در واقع از نوشتن لذت نمی بردم. برا همین ننوشتم. وقتی می نویسم اگه بهم آرامشی نده اصلا منتشرش نمی کنم.. بخصوص در مورد داستان های آنا.. بنظرم چهار یا پنج تا نوشتم که منتشر نشد..

ببخشید سرتونو درد آوردم..

ساحل یخچال طبیعی عمم اینا

/25/نوامبر/پنگوين