
١- اگر فردا روزی شنیدید که سناریو فضاسازی برای توقیف، توقیف توسط دادستان، فضاسازی برای رفع توقیف، ایجاد ذهنیت قهرمان برای رافع توقیف و نهایتا رفع توقیف فیلم #خانه_پدری کار ذینفعی بوده، لطفا تعجب نکرده و آن طراح سناریو را تشویق نمایید!
٢- #خانه_پدری رفع توقیف شد و یحتمل باید انتظار فروش بسیار خوبی را برای آن داشته باشیم. سناریوی تبلیغی بدون نقصی در قالب یک کمپین قوی طراحی و اجرا شد و خب کمپین موفق آمیز بود. نام فیلم با کمترین هزینه همهجا پیچید و مردمی که مشتاق دیدن فیلمی هستند که توقیفی بوده و مسأله دار، در صف خرید بلیط!
٣- از لحاظ حاکمیتی چند اشکال بنظرم وجود دارد:
الف) اساسا ای کاش دادستانی محترم به این نحو ورود نمیکردند و بعد از بازبینی و تصمیم نهایی، تصمیمی را اتخاذ میکردند که کمترین حاشیه را داشته باشد.
ب) ای کاش دولتیهایمحترم خود را بخشی از حاکمیت بدانند و فکر نکنند با چانهزنیهای رسانهای و ایجاد فضاسازی قوهقضائیه را وادار به عقب نشینی کردهاند و موفقیت خود را در گرو خواباندن مچ نهاد دیگری ببینند. اگر سازمان سینمایی عزیز راست میگوید برود مچ هالیود و بالیوود و ... را بخواباند و در جشنوارهها و رقابتهای جهانی عرض اندام کند.
ج) تصمیمات نهایی را در لایههای بالا بگیریم؛ نشستن روسای سینمایی کشور، تهیهکننده و مسئولین قوه میتواند به راحتی بسیاری از مشکلاتی شبیه به این را حل کند. به جای شوراهای بینتیجه، بنظرم در خصوص این موضوعات باهم همفکری کنید! به خدا مشورت کردن و به رسمیت شناختن دیگری هیچ عیبی ندارد. به خدا این کار هم مسئولین ذیربط را تقویت میکند و هم انسجام حکومتی را افزایش میدهد.
د) زندهیاد پروتکل های مختصر و شمولپذیر! ای کاش شورایعالی حلاختلاف و یا هر جای دیگری که قوای سهگانه + قوای مسلح باهم مینشینند، بنشینند و پروتکل های بین قوا تنظیم کنند. «پروتکل داشتن هوای دیگری» که به چه نحوی اشتباهات و یا تصمیم های نادرست دیگری را پوشش و اصلاح کنند بدون ریختن آبرو و یا دعوا و کشاندن اختلافات به کف مطبوعات و خیابانها!
۴- ماجرای #خانه_پدری که به نفع تهیهکننده و ضرر حکومت تمام شد و رفت اما همین مورد را به نحوی توافق کنیم تا دیگر بچه زرنگی با استفاده از این خلاها برای خودش فروشی نخرد!
#جمهوری_مومنین جایی است که مسئولان آن ضمن حفظ منافع ملی، خطای مومن دیگر را به نحوی که حقی از دیگری ضایع نشود میپوشاند و برای موفقیت دیگری کمک میکند. همان حوالی کسی به فکر خواباندن مچ دیگری نیست. البته به هرچیزی هم اجازه ساخت نمیدهند و مهمتر آنکه مردم هم هرچیزی را نمیبینند و توقیف یک فیلم برای دیدنش تشویقشان نمیکند ...