دختر وزیر

پارت چهارم

کش و قوسی به بدنم دادم و شنل و کلاهمو در آوردم که موهام تابی خوردن و افتادن رو شونه هام ، داشتم دکمه های لباسمو باز میکردم و تو سومی بودم که ...پرده رف کنار و آدرین ظاهر شد ..خشک شده همون طور که دستم رو دکمه بود خیره شدم بهش
«از زبان آدرین»
نشان کادر سلطنتی رو گرفتم و وارد اتاق شدم پرده رو زدم کنار ....انگار بد موقع اومدم داخل ...به دختره خیره شدم بدن خوش فرمشو داخل شنل و کلاه قایم کرده بود انگار
پوست سفید رنگش بین ابرو های هشتی دخترونه و بلندش با اون چشای مشکی براق و کشیده با مژه های بلند و پرپشتش ترکیبی از شیطنت و جدیت داش و بینی کوچیک و لبای گوشتی صورتی رنگش این ترکیبو معصومانه تر نشون میداد و موهایی به رنگ خرمایی و بلند مثل موج دریا، قد ۱۷۰ سانتی و اندامیش گویای این بود که خوب به خودش رسیده
نگام از صورتش به دستاش کشیده شد و رو قفسه سینش خیره موند بدن سفیدش......
با جیغی که زد پرده رو ول کردم و رومو کردم اونور که ناخودآگاه لبخند کجی رو لبم نشست
: نشان کادر سلطنتیتو گذاشتم رو میز برش دار و همیشه همراهت باشه و سعی کن زیاد تو دید اشراف زاده ها نباشی.
و از اتاق زدم بیرون.
همون موقع رایا( خدمتکارش) اومد سمتم: قربان امپراطور باهاتون کار دارن.
خیره شدم بهش که سرشو به طرفین تکون داد
پوفی کشیدم و راه افتادم سمت کاخ سلطنتی بعد از اجازه وارد شدم
امپراطور با طرز نشستنی خاص که قدرت و شکوهشو به رخ میکشید و همون طور که شمشیرشو تمیز میکرد گفت:
نزدیک تر بیا
تعظیم کوتاهی کردم : کاری داشتین قربان؟
بدون درنگ از کارش با لحنی‌ طلبکارانه گفت: میدونی چرا صدات کردم و چی ازت میخوام
سعی کردم خونسرد باشم و با لحنی آروم گفتم: قربان ...گفتم که من مایل به اینکار نیستم
شمشیرو فرو کرد زمین و بلند شد و گوشه های لباس سلطنیشو به عقب هل داد و با صدای نسبتاً بلندی گفت: چطور جرعت میکنی بارها با این درخواستم مخالفت کنی؟
دستی به فرق سرم کشیدم و خیره شدم بهش بدون گفتن چیزی
نزدیکم ایستاد و آروم گفت: نکنه به خاطره اینه که همه میگن من جز حرف ملکه کار دیگه ای نمیکنم؟ توام فکر میکنی من از ملکه ، از همسرم میترسم؟
: جسارت نمیکنم
دستاشو پشتتش گره زد و شروع به قدم زدن کرد
امپراطور: خب ..مردم و افراد کاخ سلطنتی همچین بیجام نمیگن ، من از ملکه میترسم ولی ..نه به اندازه ای که ..هرکاری خواست بکنم من کاری رو میکنم که خودمم ازش خوشم بیاد
ایستاد و خیره شد بهم: پس لزومی نداره به خاطر اون بترسی
: وقتی پسر دارین نیازی به من نیس ، مهم تر از اون من خون یه رعیت رو دارم و این زندگی هرچند ساده رو به زندگی شاهانه ترجیح میدم
اخماش در هم رفت و با عصبانیت بهم نگاه کرد
(از زبان راوی)
گوششو به در چسبونده بود و به حرفای امپراطور و آدرین گوش میداد اگه چیزی رو غلط متوجه میشد با تنبیه ملکه روبه رو میشد ، با صدای قدمایی که به در نزدیک میشد سریع از اونجا دور شد
خودشو به کاخ ملکه رسوند و هر چی که دیده و شنیده بود رو به ملکه گف
ملکه نوشیدنی که رو میز بود رو با عصبانیت پرت کرد پایین
وبا عصبانیت داد زد: نشونت میدم کی به کیه!
(از زبان نیلا)
دستمو رو صورتم گذاشتم وااای بد شددد دیدتمم.
گونه هام کمی سرخ شده بود و حس گرما میکردم لیوان آبی رو سر دادم و خودمو باد زدم
: آروم باش نیلا چیزی نیس
بلوز سبز چمنی با دامن سبز رو پوشیدم و چکمه های بند دارمو پام کردم و کلاه لبه دار مشکیمو بعد از جمع کردن موهام به طور کج رو سرم گذاشتم ، یه کوچولو هم رژ لب قرمز کم رنگ رو با انگشتم به لبم زدم رژ لبی که از گیلاس درست شده بود و تو یه ظرف کوچیک همیشه همراهم بود
لبامو به هم مالیدم و لبخندی به خودم زدم عالی بودم
خواستم برم که وجدان پس کله ای زد: چرا باز کلاه گذاشتی ؟ به خاطر حرف مادرته؟
لبام بیشتر کش رف: مگه میشه اون حرف مادرانشو از یاد ببرم؟ اون حرفش مثل یه نصیحت بود برام
وارد کتابخونه شدم و به اطراف نگاهی انداختم همه کم کم داشتن میومدن و من با کلی سوال بی پاسخ تو ذهنم منتظر الیور بودم تا دوباره بیاد و به سوالام جواب بده
نشانمو تو جیبم لمس کردم امیدوارم بتونم با این نشان همه چی رو بفهمم
برگشتم سمت اتاق که چشمم به آدرین افتاد با یاد چن لحظه پیش لبمو به دندون کشیدم (چیزی نیس بیخیال بهش فک نکن)
رفتم طرفش : من الان باید چیکار کنم؟
پوفی کشید : اونجا وایسا و هر کی اومد کتابی بگیره ازت اسمشو و اسم کتاب رو بنویس
و رف ، با نگام دنبالش کردم انگار کلافه بود
سمت میز بلندی که گوشه دیوار و جلوی قفسه کتابا بود رفتم و پشت میز ایستادم یه ساعتی بود که داشتم فقط اسم ثبت میکردم فک نمیکردم آدمای کاخ اینقد مشتاق کتاب خوندن باشن ، البته بگم ۹۰ درصدشون دختر بودن! و این برام جالب بود
خمیازه ای کشیدم سالن کمی خلوت بود قدم زنان به قفسه کتابا نگاه میکردم که کتابی نظرمو جلب کرد
کتابه قفسه بالایی بود و دستم بهش نمیرسید چن باری بالا پایین پریدم تا برش دارم ولی بی فایده بود با حرص رو نوک پام بلند شدم و لبمو به دندون کشیدم و به زور انگشت اشارمو به کتاب رسوندم که ...دستی ازم پیشی رف و کتابو بیرون کشید خوشحال از اینکه من گرفتمش برگشتم عقب ولی ....به قدری نزدیک بود و بلند که آروم آروم سرمو بالا بردم و با چهره کنجکاو آدرین روبه رو شدم قلبم برا اولین بار  محکم به قفسه سینم کوبید اونقد محکم که حس کردم داره میشنوه! زیادی نزدیک بود
بدون اینکه نگاشو از کتاب بگیره گفت: چگونه یک مرد رو به خود جذب کنیم؟
و نگاشو داد به من
آب دهنمو قورت دادم: همینجوری برش داشتم از روی کنجکاوی
ابرویی بالا داد و بعد از مکث و نگاهی عمیق کلاهو کمی داد عقب ، لپمو کمی باد کردم و کتابو سریع ازش گرفتم و خواستم فرار کنم که ...یه چیزی محکم کشیدتم و باعث شد بهش بچسبم و برای اینکه نیفتم بازوشو بگیرم
کامل بهش چسبیده بودم، خواستم برم عقب که نشد و ..نگام به دکمم افتاد که به دکمه باز اون گیر کرده بود
داشتم پس میوفتادم دیگه گرمای بدنش داش روانمو میخورد و این عصبیم میکرد سعی کردم دکمه رو در بیارم ولی بدجور گیر کرده بود
نگام به پشت افتاد چن دختر با تعجب داشتن بهمون نزدیک میشدن
به آردین خیره شدم که خیلی ریلکس داش با دکمه کلنجار میرف
آروم و با حرص گفتم: چن دختر دارن میان الان میرسن و هزار جور حرف و حدیث در میارن کمی زود بااش
آردین: مهم نیس
دستمو مشت کردم و تا جلو صورتش آوردم تا بزنم تو فرق سرش ولی حیف که خودمو کنترل کردم، افسوس
سریع دکمشو کندم و فرار کردم جای دیگه ، دستمو رو قلبم گذاشتم چه میزد
نفس عمیقی کشیدم به خیر گذذشتت حالااا
از جرز لای قفسه مث جاسوسا بهشون نگاه کردم
دخترا با کلی عشوه و ناز داشتن براش حرف میزدن و اون چیکار میکرد؟ کتاب میخوند
بعد چیکار کرد؟ با تکون دادن سر و اخم غلیظ به اونا راهشو گرف و رف
کلاهمو دادم بالا و سرمو خاروندم جالب بود واکنشش