
نمی دونم تا حالا شده به عنوان یه آدم خیلی کم حرف، اونقدر با هیچ کسی حرف نزده باشین که در حال ترکیدن باشین؟ خیلی وضعیت بدیه و بدتر از اون وقتیه که حاضر میشین برای فرار از این وضعیت، در مورد مسخره ترین موضوعی که ممکن به فکر یه آدم برسه، با اولین آدمی که میبینین صحبت کنین. باور کنین توی این شرایط بودم که میگم و هیچ وقت دلم نمیخواد این شرایط دوباره تکرار بشه. به همین دلیل اومدم اینجا تا هرچی توی مغزم میگذره رو بنویسم.
درسته که مغز فوق العاده درهم برهمی دارم و از هر چیزی میتونین اون تو یه نشونه پیدا کنین، اما دوستش دارم، مخصوصا بابت همین شلوغیش. احتمالا بین مطالبی که من اینجا مینویسم بورس و بازارهای مالی(که الان به شکل فوق العاده ای منو جذب خودشون کردن)، فلسفه های مذهبی و سیاسی، کامپیوتر، برنامه نویسی و خزعبلات فکری خودم( شما بخونین تراوشات ذهنی) بیشترین نقش رو داشته باشند.
در آخر هم خوشحال میشم اگه بعد از خوندن دست نوشته های من با گذاشتن کامنت های پر مهر و سازندتون به گسترش افق دید من کمک کنین و در برابر اون، با ننوشتن هر کامنتی به جز این موارد تسکین دهنده روان مشوش من باشید.
نمیدونم چرا اما دوست دارم اولین متنم رو با عنوان "دیکتاتور" امضا کنم.
ارادتمند شما
یه دیکتاتور ذهنی