یکی بود ، یکی نبود
یکی بود ، یکی نبود. آن یکی که وجود داشت ، چه کسی بود؟ همان خدا بود وغیر از خدا هیچکس نبود. این قصه را جدی بگیرید که غیر از خدا هیچ کس نیست .
برناردت سوبیرو (به فرانسوی:Marie-Bernarde Soubiroux ) در ژانویه ۱۸۴۴ ـ ۱۲۲۳ ه.ش ـ در روستای لورد در جنوب فرانسه به دنیا آمد. او بزرگترین فرزند خانواده ۷ نفره و فقیر خود بود.
در زمان تولد برناردت ، پدرش یک آسیابان بود و آسیابی را که متعلق به خانواده همسرش بود ، اداره می کرد . او مرد خوش طینت و مهربانی بود و خلافکاری با روحیه اش سازگار نبود.
?
برناردت پس از مدتی که بدلیل کار در مکان دیگری که از دیارش دور بود به لورد بازگشت. او خیلی خوشحال بود چون یک مدرسه روزانه که توسط خواهران راهبه اداره می شد او را پذیرفته بود و او می توانست آموزشهای مذهبی را بدون دادن هزینه ببیند . آنجا یک موسسه خیریه آموزش و پرورش بود که ریاستش در شهر نورز در مرکز فرانسه بود. برناردت همچنین دوره آموزشهای غیر مذهبی و عمومی را هم تحت نظر پدر پومیان ( Pomian ) می گذراند و برای اولین عشای ربانی آماده می شد . همچنین مقداری زبان فرانسه می آموخت زیرا تا به آن موقع فقط با زبان محلی آشنایی داشت و زبان فرانسه نمی دانست .
راهبه ها متوجه روحیه آرام و ساکت و چهره محجوبش شده بودند . او شخصیت جذابی داشت و دختر دوست داشتنی بود و طبع و سرشت سرزنده ای داشت . و این محبوبیت ، برای او که در محیط خانه در فقر فزاینده ای زندگی می کرد و طعم شادی را نچشیده بود، موقعیت خیلی خوبی به شمار می رفت .
روز 11 فوریه 1858 در سن چهارده سالگی برای اولین بار حالت شهود به او دست میدهد. روز خیلی سردی بود و نقطه عطفی برای یک سری اتفاقات شگفت انگیز در ماسابیل بود .وقتی که برناردت از مدرسه برگشت ، مادرش اجازه داد که به ساحل رودخانه برود و تخته چوب و شاخه های درختی که روی زمین پراکنده بود جمع آوری کند . در آنجا غاری وجود داشت که زمانیکه برناردت به آنجا رسید در شکاف دهانه غار یک توده ابر طلایی رنگ درخشان و مشعشع ظاهر شد که در میان آن یک دختر بسیار زیبا و جوانی دیده می شد که درون طاقچه سنگی صخره ها جای گرفته بود .
وقتی که شبح نورانی به برناردت لبخند زد و با اشاره از او خواست نزدیک شود ، ترسش ریخت و چند قدم جلوتر رفت، و با احترام زانو زد و تسبیحش را از جیبش بیرون آورد و در آن لحظات نفس گیر طبق عادت دیرینه اش شروع به تسبیح گفتن کرد. بانوی اسرار آمیز هم تسبیح بزرگی با دانه های درشت سفید رنگ داشت و دعای برناردت را تکرار می کرد .
آن خانم جوان از برناردت می خواهد که به مدت ۱۵ روز به همان مکان برود. برناردت هیچ گاه او را معرفی نکرد و تنها او را "خانم" صدا میکرد ولی مردم شهر گفتند که او مریم مقدس بوده است.
در سیزدهمین دیدار برناردت به مادرش میگوید که خانم به او گفته است : " برو پیش کشیش ها و بگو در اینجا کلیسای کوچکی بنا کنند. بگذار دستههای مردم به اینجا بیایند." برناردت به همراه دو خاله خود نزد کشیش منطقه دومینیک پیرامال Dominique Peyramale میرود و خواهش خود را به اطلاع او می رساند. اما کشیش که به معجزه و شهود اعتقادی نداشته میگوید که این خانم باید هویت خود را آشکار کند.
در طلیعه فجر روز 25 مارس ( روز عید مریم مقدس ) برناردت عازم غار شد . و وقتی منظره شبح بر او نمایان شد از او سوال کرد:
" می تونم از شما خوهش کنم نام خودتون رو به من بگید ؟ "
و وقتی برنادت سوالش را تکرار کرد بانو پاسخ داد که :
من باکره حامله هستم و می خواهم در این جا کلیسایی ساخته شود .
وقتی که این پاسخ بانو توسط برناردت واگویه شد شور و هیجان منطقه باز هم بیشتر شد و کل شهر در هیاهو بود که مریم مقدس در ماسابیل ظهور کرده است . درست در چهار سال پیش اعتقاد باکره حامله توسط کلیسا منتشر شده بود .
کشیش از برناردت می خواهد که باید ثابت کنی که این خانم واقعی است و برای این کار به او بگو معجزهای انجام دهد که قابل دیدن باشد. بوته گل سرخ زیر فرورفتگی داخل کوه که خانم کوچک در آنجا ظاهر میشد در بهمن ماه ـ اواسط فوریه ـ گل میدهد.
در آخرین دیدار آن خانم به برناردت میگوید که از آب چشمهای که در زیر سنگ جاری است بنوشد و از گیاهان اطراف بخورد. آنجا چشمهای وجود نداشت. برناردت فکر میکند که شاید در زیر زمین چشمهای باشد، با دستهایش خاک گل آلود را میکند و به آب بدمزهای میرسد. پس از چندین بار تلاش آب تمیز تر میشود و از آن می نوشد و کمی هم از گیاهان اطراف میخورد. در حالی به میان مردم بر میگردد که صورتش گل آلود بود و اثری از چشمهای که ادعایش را میکرد نبود و همین باعث دامن زدن به تهمت های مردم شد و گفتند که او دروغپرداز و فریبکار است.
پس از چند روز چشمهای در همان مکان جاری شد.به زودی اثرات شفا بخشی این چشمه مشخص شد. در طی 145 سال 67 شفای بدون توضیح به معنای آنکه که هیچ آزمایش علمی نتوانسته آن را توضیح دهد، ثبت شده است.
آب این چشمه آزمایش شده و هیچ چیز خاصی جز مواد معدنی در آن یافت نشده است. برناردت خود معتقد بود که ایمان و دعا است که بیمار را شفا میدهد. او در کودکی به وبا دچار شد و بعدها از بیماری آسم رنج میبرد. در طی یک حمله شدید آسم با نوشیدن آب چشمه بهبودی کامل پیدا کرد. اما بعدها برای شفای بیماری سل خود از این روش استفاده نکرد.
هفدهمین دیدار در 7 آوریل بود و آخرین ظهور هم در سه ماه بعد در روز 16 جولای بود . در این موقع مقامات دولتی اطراف غار را حصار کشی کرده بودند که از تجمع دعا کنندگان و کنجکاوی مردم جلوگیری کنند زیرا مردم می خواستند آنجا را به مکانی مقدس و یک پرستشگاه تبدیل کنند .
برناردت تا 21 سال بعد که پایان عمر کوتاهش بود ، هرگز و هرگز دوباره بانو را ندید . او به کرات مجبور شد که دیده ها و شنیده هایش را تکرار کند و گفته هایش هرگز در جزئیات و کلیات ، متفاوت و متناقض نبوده است .
بدن خواهر ماری برناردت در درون تابوت قرار گرفت و درب تابوت مهر و موم شد و نزدیک دیر جوزف مقدس در محوطه صومعه دفن شد . بدن برناردت مقدس در سال 1908 توسط کمیسیونی که ماموریت داشت بر روی زندگی و شخصیت برنادت تحقیق کند نبش قبر شد و در کمال حیرت دیده شد که بدن او در طی این سالها کاملا سالم باقی مانده و فاسد نشده است . در آگوست 1913 پاپ پیوس پنجم عنوان محترم به ایشان اطلاق کرد و در جون 1925 تشریفات آیین تقدیس انجام شد .
در 1925 ، بدن او برای بار سوم از قبر درآورده شد . نقابی مومی ( بر اساس عکسهای موجود و ظاهر صورتش) برای وی آماده شد ، زیر کلیسا نگران بود که هر چند بدن او سالم مانده ، اما چشمان و بینی تورفته و رنگ تیره شدهٔ پوستش ، تأثیر نامناسبی بر مردم داشته باشد . بدن او اکنون در کلیسای سنت برناردت در [Nevers] محل زیارت مؤمنان کاتولیک است. بدن او ، با عمر نزدیک به ۱۳۰ سال ، هنوز دست نخورده است.
?
از آن روز تا به امروز ، برناردت در یک تابوت زیبای شیشه ای در صومعه ، آرام و معصوم غنوده است . و در بالای آن ، تندیس مادر مقدس از او محاظت می کند و راهبه ها برای او شب زنده داری می کنند . در روم در 8 دسامبر 1933 در روز عید مریم مقدس در میان جایگاه مشعشع و درخشان و در هیاهو و طمطراق شیپورهای نقره ای برنادت سوبیرو به جرگه مقدسین پیوست و رسما قدیسه اعلام شد . این راهبه حقیر و فروتن و افتاده حال و بی سواد و زکی و عفیف و درستکار و مطیع و فرمانبردار ، توسط جمع کثیری از کاتولیک های ایمان دار از سراسر دنیا تکریم می شود . دهها هزار تن از آنها سالانه به زیارتگاه پر شکوه او در لورد فرانسه سفر می کنند .
?