
هوش مصنوعی ممکن است ما را از کار یکنواخت خلاص کند و دستاوردهای عظیم بهرهوری را همراه داشته باشد. از طرف دیگر ممکن است هوش مصنوعی باعث ایحاد یک بیکاری فراگیر در سطوح مختلف جامعه شود. در مورد کشاورزی، برخی از محققان، بازرگانان و سیاستمداران فکر میکنند که تأثیرات هوش مصنوعی و سایر فنآوری های پیشرفته آنقدر زیاد است که "انقلاب چهارم کشاورزی" را پدید خواهند آورد.
با توجه به تأثیرات بالقوه فناوری جدید بر کشاورزی - مثبت و منفی - بسیار مهم است که قبل از فراگیر شدن این فناوریها به تاثیرات آنها در کشاورزی و زندگی بشر تامل کنیم. این فناوریها باید برای همه مفید باشند، خواه کشاورزان باشد (صرف نظر از اندازه و بنگاه اقتصادی آنها) ، صاحبان زمین، کارگران مزرعه، جوامع روستایی و عموم مردم. با این وجود، در مطالعهای که اخیراً به هدایت محقق هانا بارت انجام شد، مشخص شد که سیاست گذاران و رسانهها بدون توجه به پیامدهای منفی احتمالی، چهارمین انقلاب کشاورزی را بسیار مثبت ارزیابی می کنند.
اولین انقلاب کشاورزی زمانی اتفاق افتاد که بشر از 12000 سال پیش کشاورزی را شروع کرد. دوم سازماندهی مجدد زمینهای کشاورزی از قرن هفدهم به بعد که پس از پایان فئودالیسم در اروپا انجام شد. و سومین (که به آن انقلاب سبز نیز گفته میشود) معرفی کودهای شیمیایی، سموم دفع آفات و نژادهای جدید پر محصول در کنار ماشین آلات سنگین در دهههای 1950 و 1960 بود.
انقلاب چهارم کشاورزی، دقیقاً مانند انقلاب چهارم صنعتی، به تغییرات پیشبینی شده در فناوریهای جدید، به ویژه استفاده از هوش مصنوعی برای تصمیمگیری دقیقتر در زمینه برنامهریزی و قدرت دادن به روباتهای مستقل اشاره دارد. از چنین ماشینهای هوشمندی میتوان برای پرورش و چیدن محصولات، علفهای هرز، دوشیدن دامها و توزیع مواد شیمیایی کشاورزی از طریق پهپاد استفاده کرد. سایر فناوریهای خاص کشاورزی شامل انواع جدید ویرایش ژن برای تولید محصولات مقاوم در برابر بیماری با بازده بالاتر است. مزارع عمودی؛ و گوشت مصنوعی پرورش یافته در آزمایشگاه.
این فناوریها بودجه و سرمایه گذاری عظیمی را در تلاش برای تقویت تولید غذا و در عین حال تخریب بیشتر محیط زیست به خود جلب می کنند. این ممکن است تا حدی به پوشش مثبت رسانه ای مربوط باشد. تحقیقات نشان میدهد که پوشش فناوریهای جدید کشاورزی در انگلستان خوشبینانه است و آنها را به عنوان کلیدی برای حل چالش های کشاورزی نشان میدهند.با این حال، بسیاری از فناوریهای قبلی کشاورزی نیز با شور و اشتیاق مشابهی مورد استقبال قرار گرفتند که بعداً منجر به جنجال شد، مانند اولین محصولات اصلاح شده ژنتیکی و مواد شیمیایی مانند سموم دفع آفات DDT که اکنون ممنوع شده است.
ما نباید تصور کنیم که فناوریهای جدید کشاورزی بدون غلبه بر موانع متعدد به مورد قبول واقع میشوند. گذشته به ما می گوید که بعید به نظر میرسد منافع به طور مساوی در جامعه پخش شود و برخی از افراد نیز مسلما ضرر خواهند دید. ما باید بفهمیم چه کسی ممکن است ضرر کند و در مورد آن چه کاری میتوانیم انجام دهیم.
دوشیدن رباتیک گاوها مثال خوبی است. در تحقیقات، یک کشاورز میگوید که استفاده از روبات تعادل زندگی او را بهبود بخشیده و به یک کارگر معلول مزرعه اجازه میدهد از انجام کارهای سخت در مزرعه جلوگیری کند. اما این کار نوع دیگری از استرس را ایجاد کرده است که ناشی از حجم باای اطلاعات است و کشاورز باید به صورت بیست و چهار ساعته و هفت روز هفته نظارت داشته باشد.
اتحادیه ملی کشاورزان (NFU) استدلال میکند که فناوریهای جدید میتوانند افراد جوان و دارای مهارت فنی بیشتری را به سمت کار جذب کنند. چنین موفقیتهایی میتواند طیف وسیعی از مردم را قادر سازد تا با از بین بردن کلیشههای شکننده با استفاده بیشتر از ماشینآلات ، به کار کشاورزی بپردازند.
اما کارگران موجود در مزرعه که در معرض خطر جایگزینی با ماشینی قرار میگیرند و یا مهارت آنها برای سبک جدید کشاورزی نامناسب است، به طور حتم با احتمال تغییر کمتر هیجان زده خواهند شد. و ممکن است آنها از اینکه مجبور شوند وقت کمتری را به کار در خارج بگذرانند و به جای دانش خود، بیشتر به ماشین اعتماد کنند لذت نبرند.
عدم تعادل قدرت
نابرابریهای بالقوه بسیاری در این انقلاب جدید وجود دارد. تحقیقات نشان میدهد که برخی از کشاورزان نسبت به آینده با فناوری پیشرفته خوشبین هستند. اما سایرین باور دارند که افرادی با سرمایه کمتر، با ضعف در دسترس بودن پهنای باند و مهارتهای فناوری اطلاعات و دسترسی به مشاوره در مورد چگونگی استفاده از این فناوری نمیتوانند از مزایای آن استفاده کنند. تاریخ نشان می دهد که شرکتهای فناوری و مشاغل بزرگتر مزرعهای اغلب برنده این نوع تغییرات هستند و مزایا همیشه در مزارع خانوادگی کوچکتر کاهش مییابد.