
منصور یک آهنگی دارد، مربوط به دوره جوانیش: «اینجا غروبه نازنین.» که توی کلیپش، یکجایی، در یک لحظه ناگهانیِ گذرایی، وسط آنهمه کات و مونتاژ و افکت، لگد میزند درِ کونِ کفترهایی که روی زمین بی خبر برای خودشان میپلکند. و کفترها می پرند و پخش هوا میشوند.
با در نظر گرفتن اینکه، اولِ کلیپ یک عده گولاخ میریزند سر منصور و در دیار غربت، تا میخورد کتکش میزنند و جیبش را خالی میکنند و لت و پار و ورق شده، ولش میکنند و او کشانکشان خودش را جمع میکند میبرد در یک جای دور و پرتِ بر و بیابانی، به یک سری توریهای فلزی لوزیلوزی میچسبد و دست میگذارد روی شکم خونآلودش و شروع میکند به خواندن؛ لگد زدن درِ کونِ کفترها در میان کلیپ کاملا ناگریز و به جا به نظر میرسد.
شهر من اون شهر دیگهس/ ستاره هاش رنگ دیگهس/خورشید و ماهش آشناس/اونجا یه دنیای دیگهس
خشخش زنجیراش میاد/ ناله شبگیراش میاد/ اما صدای عاشقی/از توی کوچههاش میاد
له و لورده و درب و داغان خودم را جمع میکنم میبرم. تو گویی گولاخها دورهمان کردهاند و تا میخوردیم کتکمان زدهاند و دار و ندارمان را به تاراج بردهاند. توری لوزیلوزیای چیزی هم نداریم که خودمان را بهش آویزان کنیم... همینطور پخش و پلا ماندهایم.
اینجا غروبه نازنین/ دنیا دروغه نازنین... تو شهر غربت زندگی/چه بی فروغه نازنین...
دورو دو دوووم
در نوک پنجه پایم میل عجیب و لگام گسیختهای برای لگد زدن در کون یک سری کفتر یا هر موجود دیگری حس میکنم. لگد زدنی محکم، قاطع و از جا پراننده!
با خودم راه میروم و از سر غیظ به هوای خالی رو به رویم لگد میزنم. اگر یک قوطی دلستری چیزی به پستم بخورد که دیگر مادر خواهرش را به گریه میاندازم.
دلم نمیخواهد دیگر به درگاه خدا دعا کنم که یک کاری بکند، بلکه میخواهم خودم پاشم بروم شخصاً برینم به همه.
اینجا منصور وسط دایرهای از آتش صورتی رنگ دراز کشیده و دوربین دورش میچرخد. سه تا پیانو گنده به هم از کنج، به شکل اضلاع یک مثلث چسبیدهاند و سه تا مرد مشکیپوش در حال نواختنشان هستند.
کات به آسمان/ رعد و برق میزند، باد موهای منصور را تکانتکان میدهد. گردن بند اللهش تو گردنش میچرخد. زور میزند... تقلا میکند و خودش را از روی زمین بلند میکند. لنگ لنگان توی تاریکی گم میشود...
قوطی دلستره، از زیر پایم در میرود، کجکی قل میخورد میرود میافتد توی جوب. سرم را میچرخانم. فرررت از روی شانه راستم یک چیز خیس و گرمی شتک میزند. بالا را نگاه میکنم، کفتره دمش را میتکاند، از رو درخت میپرد میرود.
سرقت شده از یک کانال تلگرامی