همه ی آدمای دنیا خوبن و ماباهاشون اشتراکاتی داریم.
ولی موضوع اینه سر اشتراکاتی که نداریم اَعم از فرهنگ، عقیده، دین، رسومات، مرزای جغرافیایی، چیزایی که از قبل راجع به همدیگه تو گوشمون خوندند، توخوبی اون بد، اون خوبه توبد، بحث لیاقت ها، قضاوت ها و... خییییلی چیزا،! باعث جداشدن مابوده ومیشه! درحالیکه شدنش دست خودته...
میشه بانگاه به اشتراکات بیشترانسان بود و تو دنیای قشنگ تری زندگی کرد.
میشه ام بانگاه به تمام این تمایزات دچار بیماری قلبی،مرض فکر، بی حوصلی، پیری زودرس و... شد.
که دوروز دنیا دیگه حالی به آدم میمونه؟ نه والا!!!
من نمیدونم ازنظرشمادرسته یا مث پدرومادرخودم باهاش مخالفید و این بستگی به خودتون داره.
گاهی وقتا مانمیخوایم باورکنیم که شیطون(شیطان، ابلیس)! هم یه روز قلب مهربونی داشت ولی تکبر داشتن به هویتی که توگوشش خونده بودن و باش زندگی میکرد به بادش داد