چند روزیه که شروع کردم به تحقیق در مورد تافل و اینکه برای گرفتن نمره‌ی خوب باید چه کارایی کرد. تازه فهمیدم که کلا سبک تافل خوندن با خوندن انگلیسی به صورت عادی خیلی فرق می‌کنه و البته مدل اول خیلی هم بهتره.
یکی از مهمترین مزایای این روش معلوم کردن ددلاینشه، یعنی اینکه چون قراره تا چند ماه دیگه آزمون بدی دیگه خیلی متمرکز تر میخونی و تمرین کردن پیوسته (که عامل موفقیت توی هر کاریه) رو تمرین می‌کنی.
به عنوان کسی که چند سال تلاش کرده تا زبانشو تقویت کنه اما هنوز هیچی نمیتونه صحبت کنه و بنویسه بهتون پیشنهاد میکنم اگه دنبال یادگیری درست زبان هستین، شما هم مثلا برای تافل بخونین.
خب حالا چه فرقایی دارن با هم؟ اول از همه اینکه برای تافل نیازه که شما تمام مهارتاتونو تقویت کنین. مثلا برای تقویت Speaking اگه یک دوستی که اونم به دنبال یادگیری زبانه رو پیدا کنین و با هم قرار بذارین که از این به بعد با هم فارسی صحبت نکین خیلی بهتون کمک میشه. میدونم! اول خیلی سخته و حتی خجالت آوره اما باور کنین بعد از یک هفته تمرین، تواناییتون تو صحبت کردن چند برابر میشه و فقط کافیه هر چی زود تر شروع کنین. برای رایتینگ هم من خودم دارم به این صورت کار میکنم که روزی ۱۵ دقیقه در حد ۲۰۰ کلمه می‌نویسم و چون کسی دور و برم نیست که متنمو بدم بهش، با نرم افزار Grammarly تصحیحش میکنم. حتی این تو ویرگول نوشتنم هم برای افزایش تواناییم تو نوشتن (که خیلی وقته میخوام روش کار کنم) شروع کردم.
از اونجایی که قرار بود روزی ۱۵ دقیقه اینجا وقت بذارم و الانم وقتم داره تموم میشه، دیگه پایان این نوشترو باز میذارم و ادامه نمیدمش.
از همون اول هم گفتم که این پیج به درد کسی نمیخوره و من فقط برای بهتر نوشتن خودم درستش کردم. واسه همین ازتون میخوام اگه دارین این متنو میخونین دیگه نوشته های منو دنبال نکنین که احتمالا براتون آورده ای نداشته باشه :)
