سلام
نوشتن برام ساده تر از نفس کشیدن بود. زمانی که هنوز درگیر دوره کارشناسی بودم و همه چیز شکل ساده تری داشت.
نوشتن تو وبلاگم رو از معلم ام یعنی محمدرضا شعبانعلی یاد گرفتم. حتی این حرف ساده که پشت سر هم بنویس رو برای خودم تبدیل به یه چالش جدی کردم؛ طوری که تصمیم گرفتم یکصد روز مداوم و بدون وقفه بنویسم.
این موضوع بماند که بعدا فهمیدم چقدر خوب سئو کردم.
این حرف های بی سر و ته رو گفتم تا یه مقدمه گفته باشم؛ چون شروع بعد از مدت ها برام خیلی سخت بود.
من اینجا از این به بعد قصد دارم بنویسم؛ هر چند وقت یکبار رو نمی دونم، اما می نویسم. اما به دلیل اینکه خیلی از موضوعات مختلف پراکنده نشم همین اول برای خودم و شما همراهانی که منتظر کامنت هاتون هستم مباحثی که می خوام راجع بهش بنویسم رو مشخص می کنم.
مبحث اول که بر حسب علاقه قصد دارم بنویسم؛ فوتبالِ. البته با کمی زاویه. این زاویه هم که میگم منظورم اینکه خیلی از مواقع ممکنه ربطش بدم به موضوع مدیریت و فرهنگ و ... .
موضوع دوم کسب و کار هست. کسب و کار خیلی گسترده است. به همین خاطر اگر بخوام یه مقدار مینیمایزش کنم باید بگم موضوع اصلی بحث مدیریت پروژه است. البته با گرایش مارکتینگ.
موضوع باز هم هست؛ مثلا نوشتن خلاصه کتاب، معرفی مقاله، یا دیالوگ های فیلم و ... که این موضوع رو به مرور مرتب و منظم اش می کنم. اما فی المجلس همین مباحث رو میریم جلو.
یه نکته هم بگم که بعدا در مورد نوشته های پیشین می نویسم که چرا نوشتم. به همین خاطر پاک نمی کنم.
نکته آخر هم اینکه عکس هایی که در نوشته ها میزارم جنبه زینتی داره اکثرا، اگر غیر از این باشه زیرش توضیح می نویسم. اگر هم خودم عکس ها رو گرفته باشم، سعی می کنم آخر مطلب یا همون زیرش بنویسم.
چابک باشید.
