
طبق قرار همیشمون تو آسود آخر این هفته مافیا بازی کردیم اما اینبار فرق داشت، اتفاق بدی که افتاد این بود که تموم کسایی که بازیشون خوب بود اینبار شهروند شده بودن.
اما چرا اتفاق بد ؟
خب همونجور که گفتم شهر قوی بود و مافیا ضعیف و خب طبق قوانین این بازی ما از این موضوع اطلاع نداشتیم و طی یه سری اتفاقات، جنگ بین پلیر های قوی که از قضا شهر هم بودن شروع شد.

ساده بود، پلیرها که ادعا داشتن شروع کردن به بحث کردن با همیدگه و چشمشون رو روی دلیل و منطق بستن مَنَم گفتن های بیشمار؛
تریلی اسم منو نمیکشه تو این بازی،
۱۰۰٪ گردن میگیرم، ۱۰۰۰٪ گردن میگیرم !
آخه اَبلَه ….

کار به جاهای باریک کشیده بود طوری که دو تا بازیکن خوب به خاطر بی احترامی کیک شدن از بازی ؛ خلاصه شهر بهم ریخته بود و به زور میتونستن همدیگرو بشناسن و شده بود بهشت مافیا ها یاد اون تئوری که میگفت در هر بی نظمی ، نظمی وجود داره افتادم؛ شهر موقعی به خودش اومد که مافیا برده بود.

همونجور که قبلا گفتم بازی مافیا درس های زیادی به آدم میده من تو این بازی فهمیدم وقتی آدم هایی که ادعای زیادی تو یک موضوع دارن و خودشون برتر میدونن چقدر برای یک سیستم می تونن خطرناک باشن خیلی راحت می تونن چشمشون رو روی حقیقت و منطق ببندن و حرف خودشون رو به بقیه اثبات کنن در صورتی که مسیری رو که انتخاب کردن به نابودی اون سیستم منجر میشه.
بعضی وقت ها هم باید به کسی که تو این بازی حرفه ای نیست فرصت حرف زدن بدیم بعضی وقت ها اون کسی که ازش انتظاری نمیره میتونه معجزه بکنه!