همه چیز دربارهی برنامهریزی آینده یه قمار بزرگه.
جالب نیست؟ همهمون سهمی در این قمار داریم.
بعضیها سرِ تمام زندگی و روحشون با آینده شرط میبندن.
و الان زمان قمار من برای سال تحصیلی جدیده. مهمه، چون من نصف بیشتر روزم رو توی مدرسه میگذرونم و بیشتر روابط عمومی من در زندگیام مربوط به مدرسهست.
کی قراره مدیر بعدی بشه؟
آیا مدیر جدید بهقدری حاذق هست که بتونه کلیه امور رو بهدست بگیره؟
دانشآموزها چطور؟ کی قراره آرامش و آسایش سال آیندهی منو تضمین کنه؟
هیچکس.
آینده قمارباز قهاریه. نتیجهی بازی به میل اون تغییر میکنه. ولی نوع بازی تو هم روی روند قمار تاثیر میگذاره.
این بار میخوام خوب بازی کنم. طوری که حتی اگه برنده هم نشدم، بدونم تلاش خودم رو کردم.
انگار دارم توی یک افسانه زندگی میکنم. تکتک شخصیتهای این داستان مهم و حیاتیان، چون همهشون روی داستان زندگی افراد دیگه تاثیر بسزایی دارن.
قمار سرگرمی خوبی نیست، اما این یکی جبره.
ممکنه بعضی وقتها بخوام خودخواه باشم و هر طور شده شرایط رو به سود خودم پیش ببرم.
ممکنه بعضی وقتها خودم با خواست خودم قربانی علاقه و قلبم بشم.
همه چیز به اختیار من نیست، اما انتخابهای من میتونن تعیینکنندهی خیلی چیزها باشن.

و من میدونم چقدر برات استرسآوره.
سر قمار قبلی، من شاهد بازیات بودم.
تو قدرتمند شروع کردی، مثل سالهای قبل به بردنات مطمئن بودی، اما اینبار کارتهای خوبی دستت نیوفتاد.
میدیدم چطور سعی میکردی امیدت رو حفظ کنی تا بتونی با همون کارتهای دستت تا آخر بازی ادامه بدی.
اما هرچی پیش میرفت، وضعیت بدتر و باختت حتمیتر میشد.
آشفته و نامطمئن بودی و به هیچوجه با خودِ مستعدِت در اول بازی قابل مقایسه نبودی
میدونم خاطرهی تلخ این بازی حالا حالاها توی ذهنت ماندگاره.
و حالا، یه قمار جدید. حتی قبل از شروعش داری بوی خطر رو میشنوی.
میدونی این دست اگه از قبلی بدتر نباشه بهتر نیست.
وضعیت متغیره. از بازی قبلی دستت اومد که به هیچچیز نمیشه تکیه کرد. اینبار هم آشفته و نامطمئنی.
اما این یه بازیه. بههیچوجه نمیتونی پایانش رو پیشبینی کنی. تو هنوز شانس برندهشدن رو داری.
حتی اگه به اندازهی بُردهای قبلیات پرافتخار نباشه، اما حداقل میدونی این مرحله رو از سر گذروندی.
تنها نقشی که میتونم داشته باشم اینه که کنارت باشم.
میتونم این اطمینان رو بهت بدم که هیچوقت ترکت نمیکنم. و شاید تونستم برای انتخاب بهترین کارت برای بردن کمکت کنم.
فقط خواهش میکنم، حتی اگه ناامید شدی، خودت رو نباز. ادامه بده و تا آخرش پیش برو.
حتی اگه همهی بازیکنها علیهات بودن، اعتمادت به خودت رو از دست نده.
همین که حاضر شدی وارد این بازی بشی شجاعتت رو نشون میده.
من بهت ایمان دارم و شک ندارم این تلاشهای بیوقفهات به نتیجهای بزرگ ختم میشن؛
یه برد بزرگتر، یا حداقل یه آرامشخاطر قبل بازیهای آینده.
25 خرداد 1402