این روزا حرفهای زیادی برای گفتن دارم.
فیلم لئون حرفهای سر راهم قرار گرفت و خیلی بابتش خوشحالم!
دوستش داشتم چون خیلی از واقعیتهایی که با تجربه بهشون رسیدم رو تایید میکرد:
یکیشون تاثیر پررنگ محیط خانواده بر روی بچهست.
زبان عشق آدما از همون اول در خانوادهشون مشخص میشه.
ماتیلدا در فضای خوبی بزرگ نشده بود.
او جایی بود که بیشتر از هر احساسی، کمبود و طردشدگی رو تجربه میکرد.
برای همین به "اولین کسی که بالاخره بهش اهمیت داد" انقدر جذب شد.
ماتیلدا از daddy issues رنج میبرد، و همین باعث شد لئون رو خیلی سریع در نقش پدر بپذیره.
تنها زبان عشقی که او در تمام عمرش شاهدش بوده از غریزه بالاتر نمیرفته.
ماتیلدا اصلا نمیدونست که عشق میتونه طور دیگهای -غیر از رابطه والدینش- هم معنا بشه.
نظرات بر اینه که فیلم به پدوفیلی اشاره میکنه، اما من اینطور نمیبینمش.
این رابطه چیزی بود که تونست آرامشی کوتاه مدت رو در زندگی پرتلاطم و خاکستری ماتیدا به وجود بیاره.
شاید چون من درباره ارتباطهای متفاوت آدمها کنجکاوم این یکی تونست خیلی توجهم رو جلب کنه.
اینها فکرهایی بودن که حیف بود همون بالا میموندن و محو میشدن.
امروز میگردم ببینم دیگه فیلمی شبیهش پیدا میکنم.
خیر سرم شنبه آزمون جامع دارم :))

25 مرداد 1402