نمیتونم بگم چقدر احساس آزادی و رهایی دارم!
امتحان علوم هم از سر گذشت!
چهار تا مبحث فیزیک، زیست، شیمی و زمینشناسی، یکی از یکی ترسناکتر تموم شد! اونم چطور؟ خیلی عالی!
جدی سوالها آسون بود. حجم زیادی استرس که حتی متوجهش نبودم از دوشم برداشته شد!
بقیه آزمونها سادهست. برای عربی لغات و قوائد رو مرور میکنم ( که به لطف پرسشهای جلسه آخری دبیرمون یه روز براش کافیه )، فارسی هم دستور و آرایه مثل آب خوردنه فقط باید روی تاریخ ادبیات و معنی کار کنم، ریاضی هم عملا چیزی نداره ولی گمونم دایرهها و رادیکالها زمان ببره، املا تمرین نمیخواد، بعدیهاش هم نگارش، تفکر و پیامهاست که میشه یه کاریش کرد.
میخوام کتاب لیلی و مجنون رو شروع کنم. البته بازنویس شده از کتابهای "تازههایی از ادبیات کهن ایران".
تنها کتابهایی که از نمایشگاه خریدم لیلی و مجنون با شیرین و فرهاد بودن. همین هم برای بازگردوندنم به دنیای مطالعه کافیه.
اخیرا انتخاب کتاب مناسب برام خیلی سخت شده. معنیاش اینه که هنوز سلیقهمو نشناختم یا منبع پیدا نمیکنم؟ شاید هردو. شاید هیچکدوم. هر دلیلی داشته باشه، این تابستون نباید بمونه.
تعداد جوشهای روی صورتم به طرز عجیبی زیاد شده. فکر میکنم بدنم با این کارش میخواد یه چیزی بهم بگه یا کمک بخواد، اما برای چی؟
من که مثل همیشه سالم میخورم و ورزش میکنم، استرس چندانی هم ندارم ( در ظاهر که اینطور به نظر میاد!) پس موضوع چیه؟ چیو میخوای بهم بگی؟ واضحتر بگو گوش میدم!
با انرژی که امروز گرفتم تا دو سه روز شارژم. علاوه بر آزمون، دیدن او هم خیلی انگیزهبخش بود!
صحبتمون کوتاه بود، موضوع مهمی هم رد و بدل نشد، اما فقط دیدنش برای چند دقیقه کافی بود تا خوشحالم کنه.
حضور همچین افرادی که با حضورشون شادی ببخشن ضروریه. چون یه زمانهایی تنها کورسوی امیدمون برای ایستادن و ادامه دادن میشن. :)

6 خرداد 1402