حضورم در کافه از هر لحاظ عجیب بهنظر میرسید؛ یه دختر دبیرستانی تنها ساعت سه ظهر وارد محدوده زوجهای عاشق بشه، روی یکی از صندلیهای دو نفره بشینه و اسموتی هلو سفارش بده.
و در حالی که آروم آروم از نوشیدنی خنکش مینوشه خیره به دوردست در افکارش غرق بشه.
در اون لحظه دخترک گوشیش رو روشن میکنه و یکی از افکار سرگردانش رو در نوت ثبت میکنه:
من فقط یه اسموتی هلو نخریدم، من دقایقی حضور در زمان حال و فکر آزاد رو خریدم.
در طول بیست و پنج دقیقهای که در کافه گذشت، ریرا به تنها چیزی که بهش نیاز داشت رسید؛
ذهن خالی.
تا حالا شده زمین بخوری و راحت بلند شی و فکر کنی آسیبی ندیدی، اما وقتی رسیدی خونه تازه متوجه بشی چه خونی از زانوت سرازیر شده و بعد تا دوهفته نتونی راه بری؟
منم دیشب رسیدم خونه، و با کلی زخم و ریشه گل سمی که از مدتها پیش مخفیشون میکردم مواجه شدم.
اما چسب زخم روح خیلی سختتر از چسب زخم زانو پیدا میشه...
میدونی به نظرم کیا برندهان؟ اونایی که وقتی مشکلی در خودشون میبینن ازش فرار نمیکنن یا پنهانش نمیکنن.
من از همین الان خوشحالم که به فکر تغییر افتادم.
معنیش اینه که من خودمو دوست دارم، درسته؟
وقتی یه چیز جدید درباره خودم میفهمم کلی ذوق میکنم.
هر دفعه فکر میکنی خودتو میشناسی، یه تحول عجیب جلو راهت میایسته که انگار کلا با یه آدم دیگه مواجه شدی.
این درس جدید من و یادآوری توئه.
زمانی که برای خودت بگذرونی هیچوقت هدر نمیره.??

4 مرداد 1402