ویرگول
ورودثبت نام
Mehdi Ramezani
Mehdi Ramezani
Mehdi Ramezani
Mehdi Ramezani
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

کسب و کار، رفاقت و شراکت

من از سال 90 در گوشه‌های بازار فناوری اطلاعات مشغول بوده‌ام. سه سال در تبریز به طور چریکی و بعدها در بازار تهران. از سال 93 در سه فروشگاه اینترنتی ای-تبلت، تبلت فون و استایل آپ مشغول بودم. در اولی یک آچار فرانسه بودم- همان کسی که چیزی بلد نیست و در همه‌ی کارها دخالت می‌کند.- از حسابداری و انبارداری گرفته تا فروش را چشیدم. در سال 94 از مجموعه‌ی بسیار عزیز ای-تبلت جدا شدم و با چند تا از رفقای قدیمی که یکی از عزیزان در همان ای‌-تبلت همکارم بود یک پروژه دیگر را شروع کردیم که هنوز هم سرپاست. تبلت فون هم گذشت و دوباره همان سناریو تکرار شد تا رسیدیم به استایل آپ. هنوز هم اینجا مشغولم. در دو پروژه آخری به عنوان مسئول همکار بودم و به همراه دوستان شراکت کردیم. در مورد جزئیات نمی‌خواهم خیلی حرف بزنم ولی اتفاقاتی در این چند تجربه من هست که دوست دارم به اشتراک بگذارم.

رفاقت‌هایی را به خاطر شراکت از دست داده‌ام. عدم توانایی من در برقراری تناسب درست بین رفاقت و شراکت برایم خیلی گران تمام شد، هیچ کدام از پروژه‌ها به تحلیل من به علت مسائل مربوط به کسب و کار با مشکل مواجه نشد، شاید نظر شرکایم متفاوت باشد، در هر صورت هرچه در این سال‌ها آموخته‌ام تجربه‌ای بوده گرانقدر. نمی‌دانم اگر به آن سال‌ها برگردم دوباره همان تصمیمات را می‌گیرم یا نه ولی هنوز هم خیلی‌شان برایم قابل دفاع هستند. هرچه نگاه می‌کنم راهی پیدا نمی‌کنم تا بتوانم بدون از دست دادن رفاقت‌ها شراکت را بسازم. از نظر مالی و حرفه‌ای تمام این سال‌ها برایم پربار بوده‌اند. مساله من متضرر شدن از نظر زمان یا هزینه نیست، مساله اصلی از دست دادن رفاقت‌هاست. رابطه شراکت مبنی بر رفاقت بر این منطق شکل می‌گیرد که من برای رفقیم این کار را کرده‌ام و انتظاری هست برای جبران. ترازوی دو نفر متفاوت است و از همینجا تمام مشکلات شروع می‌شود. یک اشتباه در صورتی که فرد مقابل توان هضم آن را داشته باشد منجر می‌شود به تلافی و همه چیز دومینو وار به هم می‌ریزد.

این نوشته را بعدها تکمیل می‌کنم، حرف زیاد برای گفتن دارم. در حال تنها راهی که به نظرم می‌رسد برای جلوگیری از بلاهایی که سر من آمد این است که یک منطق مبسوط مکتوب را جایگزین منطق الکن شخصی خود کنیم و با آن در مورد شراکت تصمیم بگیریم. وقتی که معیار داوری مسائل به انصاف و نان و نمک و ارزش‌های شخصی این چنینی واگذار می‌شود یک طرف ناراضی است و وقتی یک طرف متضرر است کل مجموعه متضرر است و به این صورت است که کل شرکا متضررند.
ایامتان به کام -

۱
۰
Mehdi Ramezani
Mehdi Ramezani
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید