ویرگول
ورودثبت نام
سیاوش ستاری
سیاوش ستاریFront-end Developer
سیاوش ستاری
سیاوش ستاری
خواندن ۹ دقیقه·۵ سال پیش

04. توسعه ی اولین کد React و آشنایی با JSX

سلام عزیزان ، خداقوت . به پارت چهارم از سری مقالات "مقدمات React" خیلی خوش اومدین . امیدوارم مقالات قبلی رو به خوبی کاور کرده باشین و کم کم آماده باشین که باهم کدنویسی React رو استارت بزنیم. میدونم که ممکنه 3 پارت قبلی زیاد دلچسب نبوده باشه ، چراکه بیشتر مقدمات بود و توسعه دهنده جماعت همیشه دوست داره خیلی زود دست به کیبورد و برنامه نویسی بشه ، بله میدونم ! :) خوب ما هم به خاطر گل روی شما و هم بخاطر اینکه ماجرا رو خفن تر کنیم تو این بخش قرار هست اولین کد React مون رو توسعه بدیم و بعد با JSX آشنا بشیم و ببینیم که اگر JSX نبود ، چه بلایی سرمون میومد ؟! اگر آماده این من با جازه تون شروع کنم :)

قبل از شروع این بخش ، ابتدا کل محتوای فایل index.js و کل محتوای فایل App.js رو حذف میکنیم و فعلا فقط در داخل فایل index.js کد میزنیم . برای نوشتن برنامه های React ای ، اولین کاری که باید انجام بدیم این هست که آبجکت React رو از پکیج react ایمپورت کنیم تا بتونیم از طریق اون به متدهاش دسترسی داشته باشیم :

یکی از متدهای مربوط به آبجکت React ، متد ( )createElement هست که برای ایجاد تگ های HTML ازش استفاده میکنیم . این متد میتونه به عنوان ورودی بی نهایت آرگومان دریافت کنه و ما حداقل باید سه مورد رو بهش پاس بدیم :

  • آرگومان اول ، همون عنصری هست که میخوایم در DOM نمایش داده بشه و میتونیم اونو یک عنصر عادی HTML مثل یک تگ h1 در نظر بگیریم .
  • آرگومان دوم ، تمام Attribute های تگ موردنظر رو بصورت یک آبجکت جاوااسکریپتی دریافت میکنه ! به عبارت دیگه یک آبجکت جاوااسکریپتی هست که تنظیمات پیکربندی المنتی که در پارامتر اول تعریف میکنیم رو بر عهده داره و اگر قصد پیکربندی چیزی رو نداشته باشیم ، میتونیم بهش مقدار null رو پاس بدیم .
  • آرگومان سوم هم محتوای تگ موردنظر رو مشخص میکنه .

حالا ما میخوایم یک المنت بسازیم تا در نهایت در صفحه ی index.html نمایش داده بشه ، برای این منظور به شکل زیر عمل میکنیم :

مرحله ی بعدی این هست که المنت h1 ای که ساختیم رو باید یطوری ارتباط بدیم به index.html یا همون DOM اصلی ! همونطور که قبلا هم گفته شد در داخل فایل index.html یک تگ div با ”id=”root وجود داره و برنامه ی ما نهایتا قرار هست که در داخل این div رندر بشه . پس باید با این تگ div ارتباط برقرار کنیم . برای این منظور اول باید آبجکت ReactDOM رو از پکیج react-dom ایمپورت کنیم تا بتونیم به متدهاش دسترسی داشته باشیم :

حالا میتونیم از طریق آبجکت ReactDOM به متد ( )render دسترسی داشته باشیم تا بتونیم المنت موردنظرمون رو از طریق اون رندر کنیم . متد ( )render مطابق ساختار زیر ، 2 تا پارامتر ورودی دریافت میکنه :

  • پارامتر اول همون المنتی که قرار هست رندر بشه رو مشخص میکنه ( در اینجا متغیر element )
  • پارامتر دوم هم همون مکانی که المنت موردنظرمون باید در اونجا رندر بشه رو مشخص میکنه .

پس برای رندر کردن المنت h1 در داخل سند index.html ، باید بصورت زیر عمل کنیم :

قطعه کد نهایی رو در زیر مشاهده میکنیم :

حالا اگر فایلمون رو ذخیره کنیم و به مرورگر بریم ، همچین چیزی رو خواهیم دید :

همونطور که مشاهده میکنیم ، تگ h1 ای که ساختیم در داخل تگ div باid=”root” قرار گرفته !

آشنایی با JSX :

خوب دوستان یادتونه تو مقاله اول بهتون قول دادم که اگر یکم صبوری کنین مفهوم JSX رو براتون مثل هلو توضیح میدم ؟! خوب الان وقتشه :)

رفقا Javascript Extention یا Javascript XML یا JSX یک افزونه ری اکت هست که به ما اجازه میده کدهای جاوااسکریپت رو مشابه HTML بنویسیم . همین :) ! عه اقا یعنی چی همین ؟ مگه قرار نبود دل و روده اش رو بشکافی :| ؟ بله همچنان روی قولم هستم :) با من همراه باشید ... برای شروع به عنوان مثال قطعه کد زیر رو در نظر بگیریم :

این خط ، یک کد HTML نیست بلکه فقط یک سینتکس متفاوت و مبتنی بر HTML/XML هست و به همراه کدهای React استفاده میشه . همچنین توجه کنیم که JSX یک قالب یا فریمورک جدید نیست بلکه همون جاوااسکریپت خودمونه و فقط با ساختار دستوری دیگه ای در ایجاد کامپوننت ‌ها و المان ‌های مختلف برای React DOM کاربرد داره . حالا قبل از اینکه بفهمیم JSX هنگام کامپایل چطوری به جاوااسکریپت معمولی تبدیل میشه ، بهتره با مفهوم و ساختار اکسپرشن در JSX آشنا بشیم !

فرض کنید یک متغیر با نام name داریم و میخوایم اونو در قالب JSX در برنامه‌ ی خودمون به کار ببریم . برای این منظور کافیه به صورت زیر عمل کنیم :

همونطور که در قطعه کد بالا میبینیم ، مقدار متغیر name رو در داخل علامت curly braces قرار دادیم و یک jsx رو در داخل متغیری بنام element قرار دادیم و در نهایت element رو به DOM اضافه کردیم . دقت کنیم که علاوه بر یک رشته ‌ی ساده ، ما میتونیم هر عبارت معناداری رو داخل { } قرار بدیم و به عنوان JSX ازش استفاده کنیم . این عبارت معنادار میتونه یک عبارت ریاضی مثل x+y یا 8+4 یا حتی میتونه خروجی یک تابع یا یک متغیر بولین مثل true یا false باشه ! به عنوان مثال ، در قطعه کد زیر دو عبارت something و example.com در تابع print کنار هم قرار گرفتن و در نهایت به DOM اضافه شدن :

حالا اگر تغییرات رو ذخیره کنیم و به مرورگر بریم ، همچین چیزی رو خواهیم دید :

همونطور که مشاهده میکنیم ، المنت موردنظرمون در داخل تگ div باid=”root” قرار گرفته !

امیدوارم مفهوم و ساختار اکسپرشن در JSX رو تا اینجا به خوبی براتون جا انداخته باشم ! البته نکته ی دیگه ای که باید بهش توجه کنیم این هست که ما نمیتونیم یک تگ رو در داخل { } قرار بدیم . در واقع { } یک سینتکس برای گرفتن مقدار متغیر در قالب DOM هست و برای خود المنت ‌های DOM معنی نداره !

خوب حالا بیایم با اصل موضوع یعنی نحوه ی کامپایل JSX به جاوااسکریپت معمولی آشنا بشیم و ببینیم که اگر JSX نبود چه سختی هایی رو باید تحمل میکردیم :)

همونطور که قبلاً هم فهمیدیم وظیفه Babel این هست که کد نوین یا همون jsx رو به کد جاوااسکریپت معمولی تبدیل میکنه تا برای تمام مرورگرها قابل فهم باشه . برای اینکه نحوه ی کامپایل و عملکرد Babel رو بهتر متوجه بشیم ، میتونیم به سایت Babeljs.io مراجعه کنیم و با کلیک بر روی گزینه try in now ، از کامپایلر آنلاینش استفاده کنیم :

کد JSX زیر رو در نظر بگیریم :

این کد هنگام کامپایل به جاوااسکریپت معمولی ، به کد زیر تبدیل خواهد شد :

کدنویسی به شکل ساختار دوم و بدون استفاده از JSX واقعا خسته کننده و طاقت فرساست ، مخصوصا زمانی که ده ها عنصر تو در تو داشته باشیم چون خوانایی کد به شدت کاهش پیدا میکنه . به همین دلیل JSX به وجود اومد تا این مشکل رو برای ما حل کنه . به عبارتی میتونیم بگیم JSX یک کد جاوااسکرپتی هست که به ما اجازه میده بجای هربار فراخونی تابع ( ) React.createElement از کدهای شبیه به HTML استفاده کنیم ! برای درک بهتر این موضوع کد JSX زیر رو در نظر بگیریم :

حالا اگر این کد رو اجرا کنیم میبینیم که هنگام کامپایل توسط Bable به اینصورت به کد جاوااسکریپت معمولی تبدیل میشه :

خوب واضحه که استفاده از JSX تا چه اندازه حجم کدها رو کاهش میده و باعث افزایش خوانایی کد میشه . در واقع یکی از دلایل اصلی اینکه میایم قبل از تعریف کامپوننت مون react رو import میکنیم ، این هست که react در پشت صحنه با Babel ارتباط برقرار میکنه و کد JSX رو به کد جاوااسکریپت خام تبدیل میکنه .

با توجه به این توضیحات میتونیم بگیم که JSX برای استفاده از React لازم نیست و ما میتونیم بدون استفاده از JSX هم با React کار کنیم ، اما باید خیلی دقیق و پرحوصله باشیم و مشکلات و سختی های زیادی رو تحمل کنیم . به عنوان یک مثال دیگه کد زیر که با JSX نوشته شده رو در نظر بگیریم :

حالا اگر بخوایم این قطعه کد رو هم بدون JSX بنویسیم ، باید بصورت زیر عمل کنیم :

البته توجه کنیم که برای جلوگیری از تکرار زیاد React.createElement ، میتونیم از الگوی زیر استفاده کنیم تا راحت تر بتونیم از React بدون JSX استفاده کنیم ، اما خوب بازهم طاقت فرساست :

تفاوت JSX و HTML یا محدودیت های JSX :

1. کد JSX باید فقط و فقط یک عنصر root داشته باشه و بقیه عناصر باید در داخل اون قرار بگیرن ، در غیر اینصورت با خطا مواجه میشیم ! به عنوان مثال ساختار کد زیر غلط است :

چون div ما یک عنصر برادر برای h1 محسوب میشه و بین عناصر HTML یک رابطه ی خواهر برادری (کنار هم بودن) برقرار میشه اما ما گفتیم که فقط و فقط یک عنصر باید وجود داشته باشه و تمام عناصر دیگه باید در داخل اون قرار بگیرن (رابطه ی پدر و فرزندی) ! البته با معرفی نسخه ی 16 کتابخونه ی React این محدودیت تا حدی از بین رفته و میتونیم این کارو انجام بدیم اما بر اساس استانداردی که جا افتاده ما هم از این قانون پیروی میکنیم .

2. در JSX به جای اتریبیوت class باید از اتریبیوت className استفاده کنیم ، چون همونطور که میدونیم یکسری از کلمات در داخل جاوااسکریپت رزور شده هستن و ماهم باید از این قانون پیروی کنیم ! همچنین اگر اسم اتریبیوت یا استایلی دو یا چندبخشی باشه ، JSX برای نام ‌گذاری‌ ها از فرمت camelCase استفاده میکنه . یعنی حرف اول کلمه‌ ی اول کوچیک و حرف اول کلمات بعدی باید بزرگ نوشته بشه . مثلا بجای background-color باید بنویسیم backgroundColor .

3. برای تگ های self closing حتماً باید علامت / رو قرار بدیم ، در غیر اینصورت با خطا مواجه میشیم :

4. همونطور که میدونیم در HTML برای کامنت کردن از دستور <--comment!--> استفاده میکنیم ، ولی همچین چیزی برای JSX قابل فهم نیست و به جای این دستور باید از سینتکس {/*comment*/} استفاده کنیم !


خوب عزیزان این قسمت هم به پایان رسید ، امیدوارم لذت کافی رو برده باشین و نهایت بهره رو از این مقاله ببرین . در رابطه با این مقاله هم اگر سوال ، نظر یا انتقادی دارین ، خوشحال میشم در قسمت کامنت ها باهام به اشتراک بزارین و به هر چه بهتر شدن مقالات کمک کنین . اگر که این مطلب براتون مفید بوده ، میتونید با به اشتراک گذاشتنش انرژی من رو دو چندان کنین :)

در بخش بعدی میایم با ساختار Class Component ها و Functional Component ها تاحدی آشنا میشیم و از صفر مطلق کامپوننت هامون رو توسعه میدیم و کم کم خودمونو برای پیاده سازی یه مینی پروژه مفهومی که بتونه تمام مقدمات React رو به خوبی کاور کنه ، آماده میکنیم !

پس فعلا تا قسمت بعدی ... مراقب خودتون باشید :)

۲۰
۴
سیاوش ستاری
سیاوش ستاری
Front-end Developer
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید