ویرگول
ورودثبت نام
سیامک علائی
سیامک علائینویسنده و مترجم
سیامک علائی
سیامک علائی
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

کمینه و هیچ ...

من که از هنر کمینه گرا (مینی مالیسم) وساده نویسی و حذف و پیرایش متن تا سرحد یکی دو جمله ی سرد و بی احساس سر در نمی آورم. فکر می کنم ادبیات عرصه و پهنه ی زباناوری و زیبانویسی و توصیف و گشادگی و فراخنایی بی مرز برای تاخت و تاز احساس و سرکشی و شیهه کشی خیال است و هر پیامی و قصد و نیّتی و هر تعهّدی هم که داشته یا نداشته باشد، ابتدا باید ادبیات باشد و زیبا باشد و به فراخی در آن از تصویر و تشبیه و اغراق و جاندارپنداری و صفت ها و قیدهای بایسته و دستچین شده وجود داشته باشد.

"تپه هایی چون فیل های سفید" یا " گربه ای زیر باران" یا " آدمکش ها" اثر همینگوی را می خوانیم. از ایجاز و سرراست بودن آن به شگفت می آییم و در تفسیر و درک آن ذهن را به اینسو و آنسو می غلتانیم و استادی نویسنده را در موجزنویسی تحسین می کنیم. داستانک های ریموند کارور را می خوانیم و جان کلام را به آنی در می یابیم ولی اینها همه را نمی توان با توصیف های بسیارِ تولستوی یا والتر اسکات یا محمود دولت آبادی یا روانکاوی های زبردستانه و گاه، بسیار درازآهنگِ داستایفسکی یا حدیث نفسِ نفَس گیرِ پروست و جویس و ویرجینیا وولف و گلشیری یا زیبانویسی ها و طُرفه کاری های جین آستین و بیژن نجدی و غزاله علیزاده تاخت زد. حالا گیرم که به جای شناور شدن در دریای آیوانهو و سه تفنگدار و جنگ و صلح و برادران کارامازوف و خانواده ی تیبو چهار تا داستانک سه خطی خواندیم و بعد با دستپاچگی افتادیم توی هاویه ی خیابان ها تا چند لقمه ای نان بیشتر از دهان همدیگر بیرون بکشیم. سودی در این سودا نبرده ایم.

۵
۰
سیامک علائی
سیامک علائی
نویسنده و مترجم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید